İSTANBUL (Medyascope, The Guardian) – Fransız müzisyen Camille, iki çocuğunu büyütürken geçirdiği 15 yılı “The Sound of Milk” adlı albümünde bir araya getirdi. Üç bölümden oluşan albüm, doğumdan ergenliğe uzanan bir yolculuğu anlatıyor. Albüm 18 Eylül’de dinleyicilerle buluşacak.
Haber özeti
Bu özet yapay zekâ tarafından hazırlanmış ve editör tarafından kontrol edilmiştir.
- Fransız müzisyen Camille, iki çocuğunu büyütürken yaşadığı 15 yılı ‘The Sound of Milk’ albümünde bir araya getirdi.
- Albüm, ‘Naissance’, ‘Enfance’ ve ‘Adolescence’ adlı üç bölümden oluşuyor ve farklı dönemleri yansıtıyor.
- Camille, çocuklarının ergenlik dönemine girmesiyle albümünü paylaşmaya hazır hissettiğini belirtti.
- Albümün içeriğinde bebek sesleri, günlük yaşam kayıtları ve sosyal meseleler gibi temalar bulunuyor.
- Camille, müziğinde anneliği merkez alarak, bu konuyu özel ve siyasi bir tutum olarak görmekte.
Fransız müzisyen Camille’in altıncı stüdyo albümü “The Sound of Milk”, 15 yıllık bir çalışmanın ürünü. Albüm üç bölümden oluşuyor: “Naissance” (Doğum) 2015’i, “Enfance” (Çocukluk) 2020’yi, “Adolescence” (Ergenlik) ise 2025’i yansıtıyor. Camille, her bölümü tamamlandığında yayımlayabileceğini ancak buna hazır hissetmediğini belirtti.
Sanatçı, albümü bu denli uzun süre sakladığını aktarırken çocuklarının yaşını gerekçe gösterdi:
“Çok küçüktüler ve bu konu hakkında konuşursam kendimi fazla açıkta hissedecektim.”
Çocuklarının artık ergenlik çağında olduğunu söyleyen Camille, albümü ancak o noktada kamuoyuyla paylaşmaya hazır hissetti. “Çocuklara ve annelere saygı göstermeyen bir dünyada bunu paylaşabilecek kadar güçlü hissetmem gerekiyordu” dedi.
Bebek sesleri ve günlük yaşam kayıtlarından oluşan bir albüm
Albümün ilk bölümü “Naissance”ta geleneksel müzik aletleri neredeyse hiç yer almıyor. Bölüm, bebek sesleri, günlük yaşam kayıtları ve doğal seslerden derleniyor. Beatbox ve farklı vokal teknikleriyle tanınan Camille, bu yaklaşımın pop müzikteki şarkı söyleme anlayışına bir alternatif olduğunu öne sürdü:
“Müzik benim için bir yaşam biçimi. Nefes almak, çocuklarımla birlikte olmak ve etrafımda olanlara şarkıyla eşlik etmek demek.”
İkinci bölüm “Enfance” ise çocuklara merdiveni ya da çamaşır makinesini öğretirken söylenen günlük şarkılardan ilham alıyor. Camille bu bölümde aile yaşamını bir sanat olarak niteledi:
“Bütün aileler birer sanat eseridir. Kendi değerlerimizi, kendi dünyamızı ve birbirimizle konuşma biçimimizi yaratıyoruz.”
Plak şirketini ikna etmek kolay olmadı
Camille, projeyi plak şirketine kabul ettirmenin güçlüğünü anlattı. Kendisine sık sık “Bunlar anne şarkıları, evde kalmalı; stüdyoda radyo için gerçek şarkılar üret” denildiğini aktardı. Buna karşı çıkan sanatçı şöyle dedi: “Bunlar da şarkı. Bu benim hayatım ve annelik dünyanın dönmesini sağlayan şey. Hepimiz buradan geliyoruz.”
Camille, başlangıçta kendi içinde de benzer bir direnç yaşadığını kabul etti. Aile kayıtlarını müziğe dönüştürmemesi gerektiğini, bunun “fazla özel ve fazla neşeli” olduğunu söylediğini anlatan sanatçı, zamanla bu düşüncenin içselleştirilmiş bir tutum olduğunu fark ettiğini belirtti. Daha önce de hamilelik deneyimini anlattığı bir albüm ürettiğini hatırlatan Camille, “Kendime ‘Sürekli annelikten bahsedemem’ dedim. Sonra düşündüm ki ben her zaman anne olacağım. Annelik hakkında 10 albüm de yapabilirim” dedi.
Albümün son bölümü iklim krizini ve ekran bağımlılığını işliyor
Albümün son bölümü “Adolescence”, Camille’in önceki çalışmalarına daha yakın bir pop anlayışı taşıyor. Bu bölümde iklim krizi, gelecek nesillere duyulan saygısızlık ve ekran bağımlılığı gibi konular öne çıkıyor. Camille, anneliği albümün merkezine koymanın kendisi için de bir siyasi tutum olduğunu savunuyor.
Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un 2024’te düşen doğum oranlarına ilişkin açıklamalarını da eleştiren sanatçı, çocuk sahibi olmayı yalnızca nüfus meselesi olarak ele alan yaklaşıma karşı çıktı:
“Bazen dünyaya asker yetiştiriyormuşsunuz gibi hissedebilirsiniz. Eğer asker olmazlarsa bombalanabilirler. Çünkü bu dünyada çocuklar, anneler ve aileler bombalanabiliyor.”
“Neşe artık bir tabu haline geldi”
Camille, albümde anneliğin zorluklarına değil güzel anlarına odaklandığını vurguladı:
“Bugün neşe bir tabu haline geldi. İnsanlar bunu duymak istemiyor. Sanki gereksiz bir lüksmüş gibi davranılıyor.”
Yıllardır neşeli ve oyunbaz bir müzik anlayışını benimsediğini, ancak aslında karanlık bir yapısı olduğunu söyleyen sanatçı düşüncelerini şöyle aktardı:
“Dünyanın acısını taşıyorum. Depresyonla mücadele etmek için neşeye ihtiyacınız var.”
Kendi aile geçmişinin de albümü etkilediğini belirten Camille, babasının çocukken terk edildiğini ve evlat edinildiğini, annesinin ise varlıklı bir ailede büyüyüp çocuk bakımını dadılara bıraktığını anlattı. Annesinin üç çocuğunun ardından ağır bir ruhsal çöküş yaşadığını aktaran sanatçı, emzirmenin kuşaklar boyunca süregelen bazı eksiklikleri onarmanın bir yolu olduğunu düşündüğünü söyledi. Albüm kapağında çıplak halde bebeğini emziren Camille, bunu Batı toplumlarında çocuk büyütmenin zorluklarına bir gönderme olarak niteledi:
“Bu dünya çocuklar ve anneler için kurulmamış.”
Oğlunun daveti gözyaşlarına yol açtı
Camille’in çocukları albümü sevdiklerini belirtti. Sanatçı, 16 yaşına girmek üzere olan oğlunun yıl sonu gösterisinde kendisini arkadaşlarıyla birlikte şarkı söylemeye davet ettiğini ve bu sırada gözyaşlarını tutamadığını anlattı.
Çocuklarının büyümesini kendi hayatında da yeni bir dönemin başlangıcı olarak gören Camille, albümü üretmesinin bir nedeninin de bu olduğunu söyledi:
“Çocuklarınızın artık size eskisi kadar ihtiyaç duymadığını fark ediyorsunuz. Sonra kendinize dönüp ‘Ben kimim?’ diye sormaya başlıyorsunuz.”
Sözlerini şöyle tamamladı:
“Bu bir sihir ve ben bu sihri kutluyorum. Çocuklarıma teşekkür ediyorum. Böylece yoluma devam edebilir, yeniden ve yeniden kendimi keşfedebilirim.”
