İSTANBUL (Medyascope) – İsviçre’de buzullar 2026’nın ilk sekiz ayında yüzde 5,5 küçüldü. Son beş yıldaki toplam buz kaybı yüzde 19,4’e ulaşırken bilim insanları bazı buzulların artık yalnızca yüzeyden erimediğini, içeriden de çökmeye başladığını söylüyor.
İsviçre, sadece beş yılda buzullarının neredeyse beşte birini kaybetti.
İsviçre Buzul İzleme Ağı GLAMOS ile İsviçre Kriyosfer Gözlem Komisyonu’nun yıllık raporuna göre buzullar 2026’nın ilk sekiz ayında hacimlerinin yüzde 5,5’ini kaybetti. Böylece 2021’den bu yana toplam kayıp yüzde 19,4’e ulaştı.
Bilim insanları bu yılki hızlı erimenin arkasında kar yağışının az olduğu kış ayları ile yaz boyunca etkili olan aşırı sıcak hava dalgalarının bulunduğunu belirtti.
“Birkaç yıl önce burada büyük bir buzul vardı”
Raporun başyazarı, ETH Zürih’ten buzulbilimci Matthias Huss, buzulların ne kadar hızlı kaybolduğunun birçok kişi tarafından fark edilmediğini söyledi. Huss, yalnızca bir kuşak önce yüzlerce metre kalınlığında buzla kaplı bazı alanların bugün çıplak kayalıklara dönüştüğünü anlattı.
Geçen hafta kaybolan buzullardan birini ziyaret ettiğini söyleyen Huss, gördüğü manzarayı “Ay yüzeyine benzeyen bir kaya çölü” diye tarif etti:
“Birkaç yıl önce burada geniş bir buzul ve büyük bir buz tabakası vardı. Şimdi ise sıcak kayaların üzerinde hâlâ erimekte olan birkaç eski buz parçasının kaldığı bir kaya çölü var.”
Bilim insanları 2026’da tamamen kaybolan buzulların sayısını henüz kesinleştirmedi ancak çok sayıda küçük buzulun bu yıl yok olduğunu söylüyor. GLAMOS, Bella Tola ve Griessfiren/Plattalvafirn buzullarını kaybolan örnekler arasında gösterdi.
Buzullar artık içeriden de çöküyor
Rapora göre İsviçre’deki buzulların ortalama kalınlığı yalnızca 2026’da 2,5 ila 4 metre azaldı. Bazı buzul dillerinde kayıp 10 metreye kadar çıktı. Huss, bilim insanlarının buzullarda yeni bir süreci giderek daha sık gözlemlediğini söyledi.
Buz tabakasının altından akan su, buzulun içinde büyük boşluklar oluşturuyor. Zamanla bu boşlukların tavanları çöküyor ve buzul yalnızca dışarıdan erimek yerine içeriden parçalanıyor.
1864’ten bu yana en sıcak ve kurak dönem
Avrupa, küresel ortalamanın yaklaşık iki katı hızla ısınıyor ve Alp bölgesi bu değişimin en belirgin yaşandığı yerlerden biri.
MeteoSwiss’in analizine göre Nisan-Eylül 2026 arasındaki dönem, ölçümlerin başladığı 1864’ten bu yana İsviçre’de görülen en sıcak ve en kurak yaz yarıyılı oldu.
Kaynak: Guardian
