Atıf Ünaldı bu bölümde, iş dünyası ve teknoloji yayıncılığının son çeyrek yüzyılını Serdar Turan ile birlikte ele alıyor. 2000’lerin başındaki .com dönemi ve “yeni ekonomi” tartışmalarından başlayarak, ERP ve CRM gibi kurumsal sistemlerin iş hayatına girişini, mobil devrimin şirket yapılarında yarattığı dönüşümü ve analitik düşüncenin strateji masasına yerleşmesini değerlendiriyorlar.
Programda, 1923’te yayın hayatına başlayan Harvard Business Review’un ilk sayılarındaki başlıklarla bugünün gündemi arasında dikkat çekici paralellikler kuruluyor. Elektrik ve sanayi dönüşümünün konuşulduğu bir dünyadan, yapay zekâ ve otomasyon çağındaki tartışmalara uzanan çizgide değişen kavram seti ile değişmeyen temel sorular masaya yatırılıyor: İnsan, liderlik, verimlilik ve üretim biçimleri.
İş dünyası nasıl değişti?
Bölümde özellikle “neden” sorusunun önemi vurgulanıyor. İş yapma biçimlerinin hangi ihtiyaçtan doğduğu ve o ihtiyacın bugün hâlâ geçerli olup olmadığı sorgulanıyor. Şirket kavramının kökenine inilerek, “company” kelimesinin birlikte yürüme anlamına dikkat çekiliyor; kurumların zaman içinde özünden uzaklaşma riskine ve yeniden insan odaklılık arayışına değiniliyor.
Harvard Business Review Türkiye’nin yalnızca bir dergi değil; dijital içerik, video, podcast ve zirvelerle genişleyen bir düşünce ekosistemi kurma hedefi de programın önemli başlıklarından biri. Haber refleksinden ziyade analiz ve çerçeve üretme iddiası ön plana çıkıyor.
Programın öne çıkan tespitlerinden biri ise şu: Stabilite istisna, belirsizlik ise kalıcıdır. Günümüz çağ geçişinde eski ile yeninin eşzamanlı var olduğu; korku yerine bilinçli denge inşa etmenin gerekliliği vurgulanıyor.
Bu bölüm, bir nostalji sohbeti değil; son yirmi beş yılın muhasebesi üzerinden önümüzdeki döneme dair bir perspektif arayışı sunuyor.
