İSTANBUL (Medyascope) – Hafta Başı’nın bu bölümünde Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır ve Kadri Gürsel, Ekrem İmamoğlu’nun siyasi savunmasını ve fon skandalının siyasi etkilerini değerlendirdi. İkili ayrıca medya üzerindeki artan baskıyı Halk TV’ye kayyum atanması üzerinden ele aldı.
Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır ve Kadri Gürsel, Ekrem İmamoğlu’nun dört gün süren savunmasını, fon krizinin siyasi etkilerini ve Halk TV’ye kayyum atanması üzerinden medya üzerindeki baskıları değerlendirdi.
Ruşen Çakır, İmamoğlu’nun dört gün süren savunmasını “tarihi bir an” ve “çok iyi çalışılmış bir metin” olarak nitelendirdi. Savunmanın performansa dayalı önemini vurgulayan Çakır, bunun TRT gibi ulusal kanallarda canlı yayınlanmasının mevcut iktidar tarafından asla kabul edilmeyeceğinin altını çizdi.

İmamoğlu’ndan tarihi savunma
Kadri Gürsel, savunmanın siyasi olmak zorunda olduğunu ve bu yönüyle başarılı olduğunu ifade etti:
“İmamoğlu’nun siyasi savunması, aynı zamanda bir direnişin, kendi direnişinin sadece bir haysiyet mücadelesi olmakla kalmayıp ideolojik ve siyasi bir çerçeveye oturtulması bakımından da önemli. Siyaset yapan bir kişinin başına bunlar geldikten sonra neden hedef alındığını, neyi istediği ve neyi yapmak istediği için hedef alındığını dört dörtlük bir şekilde açıklaması lazım. Bu imkân eline geçti. Bence de bu imkânı başarılı bir şekilde kullandı.”
Mevcut rejim ayakta kaldığı müddetçe İmamoğlu’nun cezaevinden çıkma ihtimalinin “sıfır” olduğunu söyleyen Gürsel, “Sadece Erdoğan’ın siyasi hayattan çekilmesinden bahsetmiyorum. Erdoğan’ın siyasi hayattan çekilmesinden sonra rejim içinde şimdiden başlamış olan güç mücadelesi zirve noktasına gelecek. Birileri bu güç mücadelesinden galip çıkacak ve rejimin ömrünü bir süre daha uzatmaya çalışacaklar” diye konuştu.
Erdoğan fon krizini kontrol edebiliyor mu?
Ruşen Çakır, fon skandalının iktidar içinde ciddi bir rahatsızlık yarattığını söyledi. Çakır, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın SPK Başkanı ve Hazine ve Maliye Bakan Yardımcısı gibi üst düzey isimleri görevden almasının, Erdoğan’ın normalde kadrolarını koruma eğilimine aykırı nadir bir adım olduğunu belirtti.
Gürsel, skandalın büyüklüğü nedeniyle tamamen örtbas edilemeyeceğini, ancak Erdoğan’ın “hasar kontrolü” yapmaya çalışacağını söyledi. İktidara yakın medya organlarında yayınlanan anket verilerinin de bu hasar kontrolü amacına hizmet ettiğini belirtti.
Halk TV olayı
Çakır, Halk TV gibi milyonlarca izleyiciye sahip bir kanala kayyum atanmasına rağmen kamuoyunda yeterli tepki olmamasını “çok acı bir durum” olarak nitelendirdi. T24’ün erişeme engellenmesinin hukukun üstünlüğü ilkesini aşındırdığını vurgulayan Çakır, iktidarın rahatsız eden krizlerle karşılaştıkça bağımsız medyaya yönelik baskının artarak devam edeceğini söyledi.
Gürsel, medyaya yönelik baskının “basitçe” siyasi hesaplara dayandığını ve Halk TV’ye yönelik tepkisizliğin, iktidarın yıllardır RTÜK aracılığıyla uyguladığı cezalarla yaratılan bir “mühendisliğin” sonucu olduğunu ifade etti.
Halk TV’ye kayyum atanmasının ana nedeninin “fon” skandalı hakkında haber yapılmasını engellemek olduğunu söyleyen Gürsel sözlerini şöyle sürdürdü:
“En çok izlenen kanal Halk TV’ydi. Bunun da ivedilikle devre dışı bırakılması gerekiyordu. Cafer Mahiroğlu üzerinden bu yapıldı ve aslında bir yerde mala çöküldü. Rutin üzerinden yapılmadı, hızlı bir şekilde el koyma gerçekleşti. Bunun İmamoğlu’nun savunmasının başlangıç tarihine denk getirilmesi ise bence bu hamlenin fon meselesiyle ilgili olduğunu gizleme çabasıydı. Diğer gazeteci tutuklamalarıyla beraber ele alındığında, bu önlemi fon tartışmalarını bastırmak amacıyla atılmış bir adım olarak değerlendirmek gerekir.”
Deşifreyi yayına hazırlayan: Tania Taşçıoğlu Baykal
Ruşen Çakır: Merhaba, iyi günler. Hafta Başı ile karşınızdayız. Yine her hafta olduğu gibi Kadri Gürsel’le haftanın olaylarını konuşacağız. Kadri merhaba.
Kadri Gürsel: Merhaba Ruşen.
Ruşen Çakır: Aslında geçen haftanın olayı ama, çok önemliydi. Biliyorsun, Ekrem İmamoğlu 4 gün süren bir savunma yaptı. Ben onun 3 gününü yerinde izledim ama tüm metni de okudum. Senin de okuduğunu biliyorum. Ben çok konuştum onunla ilgili, sürekli yayın yaptık. Bunun çok önemli, tarihi bir an olduğunu, çok iyi çalışılmış bir savunma olduğunu ve İmamoğlu’nun salondaki performansının da apayrı bir önemi olduğunu düşünüyorum. Ama salondaki performansı, görüntü almak yasak olduğu için sadece orada olanlar izleyebildi, ancak onların aktarımlarıyla oldu. O meşhur ” TRT canlı yayınlasın” olayının nasıl olmasının mümkün olmadığına, ben orada olan birisi olarak tanık oldum. O savunma ve o performansın TRT’de yayınlanması, herhâlde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın hayatta en son kabul edeceği işlerden birisi olurdu diyorum. Sen nasıl buldun savunmayı? Onun değişik yönleri var tabii, hem davayla ilgili yönleri var hem Türkiye ile ilgili yönleri var hem kişisel birtakım vurguları da var. Ne diyorsun?
Kadri Gürsel: Bu tabii ki siyasi bir savunmaydı, siyasi savunma olmak zorundaydı ve belki başarılı bir siyasi savunmaydı. Ekrem İmamoğlu’nun daha önce seçimleri kazanmasını, daha sonra belediye başkanlığı sürecinde tutuklandığı âna kadar ve yargılanma sürecinde de bütün bu siyasi savunmaya gelene kadar aslında, kendisine oy veren seçmenle ideolojik köprüler kurması, kendine mal ettiği, benimsediği dünya görüşü üzerinden bir bağ kurması çok fazla mümkün olmamıştı. Aslında İmamoğlu’nun seçmenle olan ilişkisi, seçmenin onunla ilişkisi işlevsel ve pratik amaçlar taşıyordu. İmamoğlu cumhurbaşkanı olmak istiyordu ama neden cumhurbaşkanı olmak istediğini bütün detaylarıyla, olanca açıklığıyla bir fikri altyapı ve perspektife oturtarak anlatmamıştı hiç. Bu fırsat hiçbir zaman eline geçmedi ya o bu fırsatı yaratmadı. Çünkü “adayım” diye ortaya çıktığında, İmamoğlu’nun Cumhuriyet Halk Partisi’nin adayı olarak tutuklanmasının siyaseten daha doğru, daha isabetli olacağına karar verildiğinde bu oldu. O da yetersiz olmuştu aslında.
Gelgelelim bu siyasi savunma ve ileride bunun üzerinden, bundan hareketle üretilecek metinler, üretilecek siyasi mesajlar ve iletişim belgeleri (bunlar slogan da, broşürler de olabilir), bundan sonra İmamoğlu’nun gelecekteki seçmeniyle kurabileceği ilişkinin ideolojik ve fikri zeminini teşkil edecek. Bu bakımdan siyasi savunma tarihinde önemli bir yer tutacağını zannediyorum. Malûm Türkiye’deki siyasi yargılamaların geleceğe intikal etmesi için titizlikle hazırlanmış siyasi savunmaları olur. Bu daha çok sol hareketler için geçerliydi. Bu mesela ilk defa artık Türkiye’de yerleşik düzen içinde siyaset yapan bir siyasetçi için de geçerli oluyor.
Bu bakımdan İmamoğlu’nun siyasi savunması aynı zamanda kendi direnişinin sadece bir haysiyet mücadelesi olmakla kalmayıp, aynı zamanda ideolojik ve siyasi bir çerçeveye oturtulması bakımından da bence önemli. Siyaset yapan bir kişinin başına bunlar geldikten sonra bunların neden geldiğini dört dörtlük bir şekilde, neden hedef alındığını, neyi istediği, neyi yapmak istediği için hedef alındığını açıklaması lazım. Bu imkân bu şekilde fırsat eline geçti ve bence de başarılı bir şekilde kullandı. Aynı zamanda da hikâyesini, mirasını geleceğe nakletmek açısından da bence önemli bir şuur kaidesi oluşturdu burada İmamoğlu, bu önemli bir şey. Çünkü ben İmamoğlu’nun da herhâlde bu gerçeği gördüğünü zannediyorum. Bilemem tabii ama benim, belki de senin, pek çoklarının gördüğü gerçek şu: Bu rejim sürdüğü müddetçe İmamoğlu’nun cezaevinden çıkma ihtimali bana göre sıfır. Rejimden bahsediyorum ben, sadece Erdoğan’ın siyasi hayattan çekilmesinden bahsetmiyorum. Çünkü Erdoğan’ın siyasi hayattan çekilmesinden sonra, rejim içinde şimdiden başlamış olan bir güç mücadelesi zirve noktasına gelecek ve oradan rejimin devamı açısından ya bir uzlaşma ya bir çatışma sonucunda birileri bu güç mücadelesinden galip çıkacaklar ve rejimin ömrünü bir süre daha uzatmaya çalışacaklar. Çünkü ellerinde devlet gücü var veya böyle zannediyorlar, var olduğu da varsayılıyor. Ben en azından böyle görüyorum
Bu açıdan da İmamoğlu’nun bu direngen tutumunu esaslı, kuvvetli, dört dörtlük bir fikri altyapıya oturtması gerekiyordu. Çünkü başlangıçta seçmeniyle olan bağı; “Ben sizi bu rejimden veya Erdoğan’dan kurtaracak olan kişiyim” önermesinin karşılığında da seçmenin, muhalif toplumun “Evet, sen o kişisin” diye reaksiyon göstermesi ve bir kurtarma ve kurtarılma bağlamında bir siyasi alışveriş zemininin oluşması yeterli olmayacaktır bundan sonrası için. Çünkü Türkiye değişecektir, Türkiye’de siyaset de değişecektir. Misal Özgür Özel, 2025’ten bu yana yükselen bir mücadele grafiği içinde; eski CHP’nin ve YENİ Parti’nin emanetçi değil ama tartışmasız lider genel başkanı olarak temayüz etti. İleride ne olur, nasıl gelişir bu bilinmez. Ama geleceğe intikal etmek istiyorsanız geçmişte “seçmenin bizi Erdoğan’dan seçim yoluyla kurtaracak lider’’ olarak görünmekle kalmanın yetmeyeceğini de idrak etmeniz gerekir. Bu yönde akıllıca, zekice, ileriye dönük bir politik ve ideolojik yatırım olarak görüyorum. Kendi açısından doğru bir stratejik yatırımdır bu, doğru bir iş yapmıştır.
Ruşen Çakır: Kadri, sabah İsmail Saymaz bir haber patlattı. Burada fon meselesine geçmek istiyorum. Gördün mü bilmiyorum, Tera Portföy’ün patronu Erdin Özel, 3 yıl önce Afyon Odak Gazetesi’nin muhabiriymiş, asgari ücretle çalışıyormuş. İsmail de ev hapsinde ama gazeteciliğe devam ediyor, tebrikler.
Dün gece Erdoğan iki kişiyi görevden aldı. SPK Başkanını ve adları geçen, artık ilk günden beri hep söylenen kişileri nihayet görevden aldı. Baktım iktidar yanlısı birtakım isimler ” Reis kılıcı vurdu” diyorlar, ama bu hem geç kalmış bir şey hem de neyi düzeltir belli değil. Fakat yine de Erdoğan bu tür olaylarda genellikle aşağıdan gelen baskılara boyun eğmez ve kadrolarını harcamazdı, en azından o anda harcamazdı. Hatırlıyor musun, bir ara peş peşe tren kazaları oldu, ortalık yıkıldı, hiçbir şekilde kimseye dokunmamıştı mesela. İstifa gerektiren durumlarda asla dokunmuyordu. Şimdi böyle bir şeye başlamış gibi. Ama fon meselesinde de Erdoğan’ın sıkıntısı kolay kolay geçmeyecek gibi gözüküyor. Geçen gün Abdulkadir Selvi yazdı; hangi araştırmaya dayanıyorsa, Selvi ‘’yüzde 3 demiş’’ ama puan tabii ki, 3 puan gerilediği ama Erdoğan’ın popülaritesinde azalma olmadığı gibi bir şey söylemiş. Ama bunu söylemek ihtiyacı hissetmiş. Bunun aşağıda bir rahatsızlık yarattığı ve Erdoğan’ın bu işi çözmekte zorlandığı da kesin.
Ortada bir liste meselesi var, o listenin açıklanmayacağı da kesin. Detayları takip ediyorsundur; isim sayıları azalıyor, birtakım isimler kayboluyor, rakamlar azalıyor, söz konusu olan kişiler azalıyor. Birazdan ayrıca konuşacağız Halk TV meselesini, bu konuda medya üzerine çok ciddi bir baskı var. Hem medya üzerinde hem de sosyal medya üzerinde baskı var. Fon meselesi ile ilgili konuşan yazan kişilere çok ağır yasaklar getiriliyor. AK Parti Sözcüsü Ömer Çelik’in fotoğrafını yayınladılar diye tutuklama oldu biliyorsun. Erdoğan’ın bu meseleyi örtbas etme şansını kaçırdığını düşünüyorum. Ama yine de kısa vadede çok hızlı bir şekilde bundan çok ağır yara almayabilir, ne dersin?
Kadri Gürsel: Evet, örtbas edilmesi imkânsız olacak kadar büyük bir mesele bu. Ama hasar kontrolü yapabilir Erdoğan, hasarı azaltma yönüne gidebilir, ki zaten Abdulkadir Selvi’nin de köşesinde yazdığı, ne olduğunu, ne kadar güvenilir, ne kadar muteber olduğunu bilmediğimiz veriler, hasar kontrolü amacını taşıyor. Burada elbette ki rejim bir Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi rejimi olduğu için, bir tek parti rejimi değil, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi rejiminde Cumhurbaşkanının itibarının korunması öncelikle esastır. Parti ve Cumhurbaşkanı burada aslında ayrışıyorlar. Bu bakımdan da her zaman olduğu, daha önce karşılaştığı badirelerde de olduğu gibi, Erdoğan çok iyi bildiği ve tecrübeli olduğu bir yaklaşım sergiliyor. O da sorumluluktan kaçma, sorumluluğu yansıtma, üzerine almama çabası.
Tabii ki şunda başarılı olabilir: kendi tabanı nezdinde, kendi seçmeniyle “Erdoğanizm, Erdoğancılık, Reisçilik” diye koyu ve güçlü bir bağ oluşturduğu için, kendi seçmeni, inandığı ve sevdiğini, bu rezaletten, bu vurgundan, bu örgütlü suçtan ayrıştırmak ister, ayrı düşünmek ister, buna meyillidir zaten en başından itibaren. O zaman da sorumluluktan kaçmak için, yine medyası kanalıyla başkalarının hedefe konulması, sorumlu tutulması icap edecektir. Bu durumda da SPK Başkanı, Hazine ve Maliye Bakan Yardımcısı görevden alınıyor. Ama aslında günü geldiğinde bence en sonda safra olarak kullanılacak kişi burada, benim öngörüme göre Mehmet Şimşek olacak. Çünkü zaten Mehmet Şimşek geçen aralık ayında “Borsada manipülasyonlar yapıldığını biliyoruz” dedi ve kamuoyuna yönelik bir uyarıda bulundu. O zaman harekete geçmeyenler kimlerdi? “Böyle bir şey var, gel bakalım, sen ne demek istiyorsun? Yetkili makamdasın, o zaman önlemini de alman gerekir” dendi mi, denmedi mi kendisine? O noktada zaten bu görevden almaların açtığı yol, Mehmet Şimşek’in de erken seçim sathı mailine iyice girildiğinde, görevden alınarak bu manada yeni bir sayfa açıldı izlenimi doğurması olacaktır. Sorumluluğun Mehmet Şimşek’in üzerine yıkılmasını bekliyorum açıkçası. Çünkü kendisi en başta, geçen aralık ayında olan bitenin farkında olduğunu, bunları bildiğini söylemiş bir insan. O zaman sorumluluğun üzerine atılacağı kişi olarak burada Mehmet Şimşek ön plana çıkıyor.
Burada problemin altını tekrar çizmek lazım. AK Parti tabanının, seçmeninin, yolsuzluklara bugüne kadar verdiği tepki aslında tepkisizlik oldu. Çünkü yolsuzluk, devletin kamu kaynaklarının transferi şeklinde cereyan ediyordu. Gayriahlâki veyahut yasalardaki açıkların istismar edilmesiyle, mesela 2B usulü, olağanüstü hâllerde ancak geçerli olan davet usulü ihalelerin normalleştirilmesinde olduğu gibi şeyler misal. Ama burada, ödenmiş vergilerle kamu kaynağı hâline gelmemiş milletin parasının, bir finansal kanibalizm yöntemiyle, daha devletin turnikesinden geçmeden başka ellere aktarılması gibi bir organize vurgunculuk, bir dolandırıcılık hadisesi var. Burada Erdoğan’ın bilgisinin ve ilgisinin olmadığı ve olamayacağı yönündeki izlenimin satın alınabilirliği pekâlâ mümkün kendi tabanı tarafından. Ama sorumluluktan kurtulması nasıl mümkün olacak, onu bekleyip görmemiz lazım. Çünkü sorumluluktan kendisini kurtarmakta, sorumluluğu başkalarına yansıtmakta bugüne kadar hep başarılı oldu. Bu kadar merkezileşmiş, her konuda doğrudan işleyişin hiyerarşik olduğu, kurumların otonomisinin ortadan kaldırıldığı bir düzende, olan bitenin tüm sorumluluğu da bu sistemi, bu rejimi kurana ve yürütene ait olması gerekir. Ama ülkemizde siyasi ve ahlâki sorumluluk diye bir mefhum aslında yok. Bu konuda gelişmiş demokrasilerde olan yaygın siyasi kültür bizde yok. Bu da aslında bir avantaj sağlayacaktır tabii ki olayın yönetiminde.
Şimdilik yaptığı, Ömer Çelik’in önceki hafta yapmış olduğu açıklamada ilan ettiği üzere, altını çize çize 3-4 kez tekrarladığı şekilde; “Siyasi ve hukuki mücadeleyi en üst seviyeye çıkarmak.” Bundan anladığımızın ne olduğuna gelince, ben de tutuklamaların ve medyaya baskının alabildiğine artacağı öngörüsünde bulunmuştum. Çok normaldir, çünkü hukuki mücadeleyi artırmak dediğin zaman yeni insanların, gazetecilerin tutuklanmalarının beklenmesi kadar doğal bir şey olamaz. Hukuki mücadeleden anlaşılan, yargının burada bu amaçla kullanılması olacaktı, ki öyle oldu.
Ruşen Çakır: Şu anda önümde CHP Genel Başkan Yardımcısı Utku Çakırözer’in bir videosu var. O tutuklu gazetecileri ziyaret ediyor, hep yıllardır bunu yapıyor. Biliyorsun meslekten bir siyasetçi, gazetecilikten gelme. Bak hızlı bir liste; Ali Tarakçı ve Tuğba Tekerek Sincan Cezaevinde, Şaban Sevinç ve Mustafa Balcı Maltepe Cezaevinde. Bu ikisi Ömer Çelik olayından içerdeler biliyorsun. Derya Okatan ve Nadiye Gürbüz Bakırköy Cezaevinde, Merdan Yanardağ, Selahattin Günday ve Fatih Ergin Silivri Cezaevinde. Murat Ağırel dün tutuklanarak cezaevine gönderildi. İsmail Saymaz ev hapsinde… Merdan’ı saymazsak hepsi son bir aydaki tutuklamalar. Bir de çarşamba günü Halk TV’ye kayyum atandı, daha bir hafta olmadı Kadri. Halk TV meselesi ne oldu, ne bitti, ne olacak, çalışanlar ne oldu, kimse konuşmuyor farkında mısın? Halk TV devam edecek mi? En çok izlenen haber kanalıydı biliyorsun, milyonlar izliyordu. O insanlar şimdi ne yapacak, ne edecek? Çok acı bir durum. Artık lafları tükettik belki ama, senin daha çok başına geldi, benim kısmen başıma geldi ama yakın çevremizdeki çok kişinin başına sürekli bir şeyler geliyor. T24 mesela hâlâ yasak ve Anayasa Mahkemesi’ne başvurdular. Ne çıkacak? Anayasa Mahkemesi karar verse de onu yerel mahkemenin uygulayacağının garantisi yok. Böyle acayip bir durumdayız.
Tabii ki fon krizi gibi bir olayın olduğu ya da başka tür krizlerin, iktidarı rahatsız eden hususların -ki çok husus var öyle- söz konusu olduğu yerde bu bağımsız, iktidar yanlısı olmayan medyanın üzerine bu cendere devam edecek. Mesela Halk TV, bu kadar basit mi Kadri?
Kadri Gürsel: Aslına bakarsan bu kadar basit, evet. Yani bir siyasi denkleme ve o denklemde yapılan hesaplara dayanıyor. Ama Halk TV konusundaki tepkisizlik aslında bir mühendisliğin sonucu. Çünkü Halk TV’nin kapatılmasına uygun parametreleri yıllardır hazırlıyor bu iktidar. Halk TV’yi günü geldiğinde kapatacağı yıllar öncesinden belliydi. Hatta ben 2023’te ayrılmadan birkaç ay önce bunu Halk TV’ye de söylediğimde, pek inandırıcı bulunmadı. “Halk TV’yi kapatamazlar” diye bir düşünce vardı. Ama sanıyorum daha sonra Halk TV’nin de düşüncesi değişti yapılanları görünce. Çünkü RTÜK eliyle lisans iptaline giden yolun bütün taşları, verilen ağır cezalarla, ceza baremlerinin doldurulmasıyla hazırlanmıştı.
Ben Halk TV’nin kapatılmasını önümüzdeki seçimlere doğru bekliyordum. Bu arada seçim tarihi olarak 2028 tabii bağlayıcı değil, Mehmet Uçum tarafından açıklandı, bu bir temayül sadece. 2027’de bekliyordum Halk TV’nin kapatılmasını. Şimdi olmasının öncelikli nedeni bu fon konusu. Fon vurgunu, fon soygunu hakkında haber yapılmasın, konuşulmasın, bu konu gündemde tutulmasın… En çok izlenen, en geniş kitlelere yayılan, ulaşan bir kanal Halk TV. Bunun da en kısa sürede, ivedilikle, acil olarak devre dışı bırakılması gerekiyordu. Burada patronu Cafer Mahiroğlu üzerinden bu yapıldı ve bir yerde mala çöküldü tekrar. RTÜK üzerinden yapılmadı, hızlı bir şekilde bir el koyma gerçekleşti. İmamoğlu’nun savunmasının başlangıç tarihine denk getirilmesi, bence fon konusunun gündemde kalmasını önleme amacıyla yapıldığını gizleme çabasıydı. İmamoğlu’nun siyasi duruşmasının geniş izleyici kitleleri tarafından bilinmesinin önlenmesinden ziyade bence, bu önlemin bu kadar hızlı, bu kadar acil olarak devreye konulması, diğer gazeteci tutuklamalarıyla beraber ele alındığında fon tartışmalarını bastırmak diye değerlendirmek gerekir.
Aslında bu fon konusunda yazıp araştıran, bu konuda haber yapan gazetecilerin sayısı çok çok az, bir elin parmakları kadar. Onların varlık gösterdikleri medya mecralarının sayısı da bir iki tane. Bunlara kendi dertlerine düşmekten başka bir seçenek bırakmadığın zaman, fon rezaleti, fon soygunuyla uğraşmaktan haliyle mecalleri kalmayacağı için vazgeçeceklerdir. ‘’Böyle bir derde düşürelim, ev hapsine atalım, yetmedi hapse koyalım, tutuklayalım.’’ Ağzını açanın tutuklandığı bir dönemde insanlar da tutuklanmak istemiyorlarsa tabii, bu konuda haber yapmazlar diye bir beklenti var ve bu acil tedbir böylece konuldu uygulamaya.
Aynı zamanda da iktidarın 2018’de netleştirdiği, kurduğu, kuruluşunu tamamladığı medya düzeninin de tamamen çöktüğünün de itirafı. Buradan ben bir teselli falan çıkartıyor değilim. Muhalif toplumu da kendi yankı odasına hapsetmek, bir şekilde %50’ye yaklaşan veya biraz daha fazlasına çıkan tabanının da Halk TV ve T24 gibi mecralara bakmasını önlemek. Ama bu başarılamadı. Yankı odaları tuzla buz oldu, yankı odalarının duvarları yıkıldı ve Halk TV’ye de T24’e de bakar oldular. Çünkü bir şeyler oluyordu Türkiye’de ve o olan şeyler hakkında iktidarın kanallarında, internet sitelerinde hiçbir şey yok. Çok kötü yönetildi tabii. Bir otonomi de bırakılmadı o kesimlere de. Totaliter bir zihniyet olduğu için, kendi totaliter siyasi kültürünü, gücünü tam anlamıyla tesis ettiği her yerde uyguluyor, hayata geçiriyor. Böyle olunca da kendi medyasını tek bir yazı işlerinden, editoryal merkezden ve fiziki olarak o medya mecralarının adreslerinde bulunmayan bir merkezden yönetmeye kalktı ve bunun sonucu aslında kötü oldu. Verimsiz, kalitesiz bir yayıncılık, bir medya yönetimi. O zaman da işte geriye bu kalıyordu.
T24 mesela, eldeki kısıtlı imkânlarla ana akım tarzı habercilik yapıyor. Bu da yetmedi. “İdeolojik saplantımız yok bizim” demeniz kurtarmıyor, bir güvence sağlamıyor. Ana akım tarzı, muhalif medyanın ideolojik çizgilerinin çok dışında, herhangi bir ideolojik tutum alışı olmamak da yetmedi, çünkü habercilik yapıyorsunuz; habercilik yapmanız yeterli. İdeolojik tutumlarınızın olmaması, bir beka güvencesi sağlamıyor, bunu gördük maalesef.
Burada izleyicinin tepkisizliği de buna alıştırılmasıyla açıklanıyor. Bir sürpriz etkisi yaratmadı yani. 2016’da, bundan 10 yıl önce olan, yıldönümüne bir hafta kalan Cumhuriyet Gazetesi operasyonu daha çok çekmişti insanları. O da yetersizdi, o da azdı, ama en azından yüzlerce kişi kendi isteğiyle Cumhuriyet’in bahçesinde toplanmış, günlerce, gecelerce orada desteklerini sunmuşlardı. Biraz da Halk TV’nin sapa bir yerde olmasıyla mı açıklayacağız bilmiyorum. YENİ Parti’nin en sonunda burada bir miting düzenleme kararı alması doğru bir karar aslında. YENİ Parti’nin de sahip çıkması lazım, desteğini vermesi lazım. Ama sonucu değiştirmese bile herhangi bir caydırıcı etkisi olmayacaksa da bunu görmek lazım. Ama en azından böyle sessizce geçiştirildiği izlenimini vermemek bakımından da bence önemli bir şey.
Murat Ağırel’in tutuklanmasına da geleceğim. Onlar TV’nin X hesabı, Murat Ağırel’in ifadesinden yapılmış bir haberi yayınladı. Orada, Murat Ağırel’i Sarıgüllere yönelik bu iddiaları haberleştirmesi yönünde taciz eden kişinin, Osman Gökçek hakkında da kendisine bazı bilgiler vereceği yönünde vaatlerde bulunduğunu görüyoruz. Bu çok ilginç. Gökçek vakasıyla Sarıgül vakası bu bakımdan bir şekilde ilişkilenmiş oluyor. Yanlış hatırlamıyorsam Sinan Çampınar diye bir isim. Bu gerçekten ilginç ve manidar bir durum. Çünkü Gökçek Ailesi’nin Almanya’daki yatırımları hakkındaki haberi de Murat Ağırel yaptı. Sonunda geldi yine Almanya bağlantılı, bu sefer Sarıgül ailesi ile ilgili bir başka haber Murat Ağırel’in önüne çıktı diyelim. Ama bu haberde bilgi ve belge yoktu. Ama Murat Ağırel bu haberi yine de bir gazetecilik hatası yaparak yayınlamış olsaydı, Sarıgül ailesine karşı operasyon yine tabii ki başlayacaktı, ama bu sefer medyada ön hazırlığı yapılmış olarak başlayacaktı bu operasyon. Belki de Murat Ağırel Ticaret Bakanı hakkında söyledikleri nedeniyle yine ev hapsinde olacaktı ama tutuklanmayacaktı belki de. Bu da çok gerçekten manidar bir şey.
Bu arada bu İbrahim Paşalı vakası hakkında yaptığın yayını da izledim. Kapatmadan önce söyleyeceğin başka bir şey yoksa, ben de birkaç şey söyleyeceğim.
Ruşen Çakır: Tabii.
Kadri Gürsel: 2009’da, o zaman Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün bir dış gezi davetini aldım rahmetli Ahmet Sever aracılığıyla. Prag ve Novi Sad’a gidiyordu. Çok ilginç bir durumda buldum kendimi gerçekten. Orada 8-9 medya mensubu vardı ve hepsi iktidar medyasına mensuptu. Bir tek, ayrık otu gibi içlerinde bir ben vardım. Medya mensuplarından biri de bu İbrahim Paşalı’ydı. Uçakta yan yana oturduk kendisiyle, öylece tanıştık. O zaman bende bıraktığı izlenim, bir gazeteci olmadığıydı en başta. Sanıyorum Gerçek Hayat dergisinin yazarlığını ya editörlüğünü yapmaktaydı o zamanlar. Bende bıraktığı izlenim, siyasal İslamcıların iktidar olmadan önceki döneminde biçimlenmiş bir kişisel kültür profili olduğuydu. Yani senin “İslamcı entelektüel” diye tabir ettiğin, biraz rind, biraz da bohem, Tarihi Yarımada’daki tarihi kıraathanelerde takılan, orada hasbihal eden, kıraat eden 80’li yıllardaki İslamcı genç entelektüel profiline daha yakın biriydi. Daha sonra Gerçek Hayat’ta bir yazı yazdı bu geziyle ilgili. Benimle uçakta yan yana düşmesini kaderin bir cilvesi olarak naklettiğini hatırlıyorum, “Hayata bak ya, Kadri Gürsel’le yan yana gidiyorum” gibi. Şaşırmış tabii, benim gibi o camia ve çevrenin pek de sempatiyle bakmadığı birinin yanında oturduğunu ve benimle keyifli bir sohbet yaptığını da nakletmişti.
Şimdi ise karşımıza bu iktidarın tekil, yegâne medya kayyumu olarak çıktı. Kadrolu kayyum, adeta tescilli medya infazcısı artık. “İbrahim Paşalı gel” diyorlar; pat geliyor, medyaya el koyuyor, kayyum oluyor. Sonra başka bir kayyum olayında tekrar görev almak üzere hazır bir yerde bekliyor. Acaba bunu nasıl değerlendiriyordur? Bunun ahlâki muhasebesini yaptığında, acaba bir ideolojik saikle kendisini nasıl temize çıkarıyordur? Bu yaptığının doğru bir şey olduğunu hangi gerekçelerle, hangi siyasi ve ideolojik argümanlarla açıklıyordur ve vicdanı rahat mıdır diye soruyorum kendime.
Ben mutasyon geçirmiş ve gördüğüm kadarıyla, kendisinin, fikri otonomisini tamamen yitirmiş bir aparatçık olarak hiçbir vicdani problem duymadığını düşünüyorum. Çünkü bu ahlâk anlayışının, kendisinden olmayanı başkalaştırdığını, ötekileştirdiğini pekâlâ bildiğim için pek de yüksündüğünü zannetmiyorum. Evinde yastığa başını koyduğunda doğru olanı yaptığını, tarih önünde gerekeni yaptığını, zaten bunların böyle olması gerektiğini düşündüğünü zannediyorum. Benimkisi bir iddia tabii. Ama öyle olmasaydı, bu tür bir infazcılık işini bu kadar uzun süre istikrarla sürdüremezdi. Bu kaçıncı vakası? 5 mi, 6 mı?
Ruşen Çakır: Evet, Flash TV ile başlayıp giden, Tele1, arada Habertürk de var galiba. Neyse Kadri, bitirirken bir şey söyleyeceğim. Esenyurt Belediyesi’nde kayyumu görevden aldılar biliyorsun. Ahmet Özer, seçilmiş belediye başkanı ya, Bahçeli de sürekli baskı yapıyor. Onun göreve gelmesi beklenirken, Vanlı olan Ahmet Özer’i atamadılar, yerine Van Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreterini atadılar. Van Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreteri kim? Orada da kayyum var zaten, kayyum atadılar. Kayyumun adı Ulaş. Ulaş Akhan.
Kadri Gürsel: Herhâlde ebeveynlerinin niyeti ve aidiyeti farklıymış bu ismi koyarken.
Ruşen Çakır: Neyse tamam, burada noktayı koyalım, izleyicilerimize teşekkür edelim. Haftaya tekrar buluşmak üzere, iyi günler.







