Gürkan Çakıroğlu yazdı: Selahattin

Yıllar önce “Ne buluyorsunuz bu Abdullah Öcalan’da” diye sormuştum ona. “Başkan dâhidir, gözlerini kapatır ve bir konuşmaya başlar…” diye cevaplamıştı. Ama devamını getirmemişti. Farkı bizi anlamaya çalışması, olağanlığı ise Öcalan’ı anlatmamasıydı. Zira bunca zaman Öcalan adına slogan atanların hiçbirisi, onu bize anlatmadı. Demirtaş’ın siyasi hikayesi, rüzgârda savrulan bir yaprağa benziyor; bilinçli hamlelerden ziyade fevri çıkışları ve açıklamalarının gelişmelerden bihaber yapılması, onu bugünlere getirdi. İyi bir teorisyen olmadığı muhakkak. Lakin pratisyenlikte ki mahareti de hakikat. “Selahattin”, Türkiye’nin yakın geleceğinin en parlak ve potansiyeli en yüksek siyasi kişiliklerinden birisi. Buradaki “Selahattin’i” Cennetin Krallığı filminde Eva Green’in canlandırdığı Kudüs Kraliçesi Sibylla’nın Selahattin Eyyubi’yi savaş meydanında gördüğünde dile getirdiği “Selahattin” ile aynı vurgu ve duygu hali ile söylediğimi not düşmek isterim.

Selahattin
Gürkan Çakıroğlu yazdı: Selahattin

Selahattin Demirtaş’a, pek az kişiye nasip olan bir şey nasip oldu; para ile makam ile çaba ile elde edilemeyecek bir güç, yani halkın ilgisine, sevgisine ve güvenine mazhar olmak nasip oldu. Bununla ne yapacak, bunu zaman gösterecek; kendisini rezil de edebilir vezir de, bu ilgiyi azaltabilir de artırabilir de. Kendi adıma onsuz bir Demokratik Cumhuriyet düşünemediğimi ifade etmek isterim. Lakin onu Öcalan ile eş veya denk gösterme ya da aralarında bir halef-selef ilişkisi kurma gayreti içerisindeki kimi şahısların da ona hayırdan çok şer getirdiklerini belirtmek isterim. Demirtaş’ın bunların farkında olduğuna eminim. Fakat onları uyarmak için gereken gayreti gösteriyor mu? Emin değilim. Umarım haklı gerekçeleri vardır. Zira hukuka aykırı şekilde 10 yıldır esir tutulduğu zindanda, milletin birlik ve beraberliğine dair kafa yorduğunu sadece düşünmüyorum, biliyorum da. Ama taziye çadırlarından bahsetmeyip de sakızcı Memo’dan bahsederek olur mu? Zannetmiyorum.

Ben, Demirtaş’a inanıyorum; onun özel olduğunu düşünüyorum, fakat zannedildiği kişi olduğu kanaatinde de değilim. Atatürk yaşarken Atatürk hükmetti, Öcalan yaşadıkça da Öcalan hükmedecek. Ve Selahattin Demirtaş bir İsmet Paşa da değil; Demirtaş için illa bir benzetme yapacaksak eğer, belki bir Ecevit benzetmesi olabilir bu. Ve umarım Ecevit’in 1970’lerde yaptığını o da bir gün yapabilir ve hareketi/partiyi iktidara taşıyabilir. Ama bugün o gün değil. “İlk sivil lider” vurgusu yaparak onun siyasetini tahkim ettiğini düşünen iyi niyetli arkadaşlara sorarım; kimin lideri, kimlere liderlik edecek? Dağdakilere mi, Avrupa’dakilere mi zindandakilere mi yoksa partidekilere mi? Öcalan ona mührü vermeden, bu kesimlerden hangisi Demirtaş’ı dinler, hangisi onun peşinden gider? Daha önce de ifade ettim; Demirtaş DEM Parti’den büyük, Kürt siyasal hareketi Demirtaş’tan büyük, Öcalan da Kürt siyasal hareketinden büyük. Bunun aksini iddia eden, bunların hepsine zarar verir. Demirtaşların sayısı giderek artar, ama Öcalan gibisi yüz yılda bir gelir.

Evet Demirtaş bir çağlayan, lakin suyun gözü Öcalan. Peki Öcalan’ın mührü vermesi halinde Demokratik Cumhuriyet’i Demirtaş’tan daha iyi temsil edecek birileri var mı? Bu sorunun cevabı bende yok. Cevabı olan bir Allah’ın kulu var mı? Bence o da yok. O halde ne olacak? Su akıp yatağını bulacak. Demokratik Cumhuriyet hareketi liderini kendi içinden, kendi akışından ve kendiliğinden çıkaracak. Olmak gibi bir derdi olduğunu düşünmüyorum Demirtaş’ın, yapmak gibi bir derdi olduğuna inanıyorum. Bu sebeple sadece elini değil, gövdesini de taşın altına koyacağına eminim. İşi çok zor elbet. Zira bir yanda Kürt siyasal hareketinde bir şey olmak isteyen kimi kişiler, onun bir şeyler yapmasını engellemeye çalıştılar; diğer yanda ise Türk milliyetçileri, Türk solu ve Beyaz Türkler farklı amaçlarla da olsa, onun üzerinden bir şeyleri bozmaya çalıştılar. Ona karşı kimisi içerden kimisi dışardan kurulan bu tuzakları ne kadar idrak etti Demirtaş? Göreceğiz. Pergelin sabit ayağını ihmal ettiğini düşünüyorum. Sırrı Baba’nın yokluğunun hiç olmadığı kadar hissedildiği kanaatindeyim.

Neden bu yazıyı kaleme aldım? Demirtaş’a ihtiyacımız var da ondan. Onun sessizliğinin, barışa halel gelmemesi adına olduğunu düşünüyorum. Ama konuşmasının, misal; ‘Bana gösterilen teveccühü görüyorum, ama benim kardeşim Nurettin’in benden farklı olmadığını, onun arkadaşlarının da ondan farklı olmadığını bilmenizi isterim’ demesinin de barışı tahkim edeceğine inanıyorum. Onun pratisyenliğine ihtiyacımız var. Onu ekarte etmek isteyenler de, onu sıçrama tahtası olarak kullanmak isteyenler de baltayı taşa vuracaklar; onu kendileri adına unutturmak isteyenler de, onu kendileri için hatırlatanlar da avucunu yalayacaklar. Ekrem İmamoğlu’na “Kahramanın Yolculuğu” kitapları yazanların, onun ayağının altındaki halıyı çektiklerini gördük. Tayyip Erdoğan’a dalkavukluk edenlerin, onun iktidarına halel getirdiklerini gördük. Kemal Kılıçdaroğlu’nu yere göğe sığdıramayanların, onu yerin dibine soktuklarını gördük. Tüm bu gördüklerimizi şüphesiz Demirtaş da görmüştür. Demokratik Cumhuriyet’in yüzü olması; ama iktidarın cazibesine de kapılmaması ve birilerinin onu götürmek istediği yere gitmemesi gerek Demirtaş’ın. Bu dengeyi nasıl tutturur, o mührü nasıl alır; bunların hepsi biraz onun maharetine biraz da kaderin hükmüne kalmış, göreceğiz.

Mesuliyet, safiyet ve nefse hakimiyet amenna; ama biraz da hakkaniyet. İstanbul’un bir kahvesinde, Ankara’nın bir taksi durağında, Düzce’nin bir köyünde, Amsterdam’ın bir lokantasında, Maraş’ın bir taziye evinde; nereye gittiysem kiminle siyaset konuştuysam her yerde Demirtaş’ın adı geçti, herkes Demirtaş’ı sual etti. Ve adını geçirenlerin, onu soranların hiçbirisi DEM Parti seçmeni değildi. Onu özel kılan bu; bunun kıymetini bilmek, onun olağanlaştığı yerlere düşmekte. Demirtaş, çıktığı yerde ne kadar sıradan olduğunu; çıktığı yer ise, onun vardığı yerde ne kadar özel olduğunu bilmeli. Öcalan, mutlaka değerlendirecektir bu değeri. Et tırnaktan ayrılmaz mı, ayrılır; ama ete de tırnağa da yazık olur. Hasetin de hırsın da sonu felaket olur. Taş yerinde ağırdır, Demirtaş’ın da yeri bellidir. Ve Demirtaş da yerini bilirse eğer, varacağı yer bellidir. Son olarak ona kin güden iktidara gelirsek; ne demiş Aşık Süleyman, “Aslım paktır, hiç kin yoktur özümde”. Anadolu’nun mayasında kin yoktur, siyaseti kin üzerine yapanın da millete hayrı yoktur. Dün sizi başkan yaptırmayan Demirtaş değildi, yarın da sizi başkan yaptıracak olan Demirtaş olmayacak.

Baştaki soruya cevap vererek bitirelim yazıyı, yani “Ne buluyorsunuz bu Abdullah Öcalan’da” sorusunun cevabını vererek. Baktım soruya cevap veren olmadı, düştüm ben de hasmımın peşine, zira bu adama bunca sene hasımlık ettik; ama bunu, bu adamın ne dediğinden habersiz olarak yaptık. On binlerce insan bu adamın peşinden dağa çıkıyor, ölüme gidiyor, kendini ateşe veriyor, zindana düşüyor; neden? Milyonlarca insan bu adama destek veriyor, neden? Çok kızdım kendime bunca sene niye hiç sormadım, neden? Vay efendim insanlar kandırılmış? Evet, milyonlarca insan ahmak, bir biz akıllıyız öyle mi? Okudum, ne dediyse ne yazdıysa okudum. Hak vermemek için de direndim, ama beyhude. Bunca sene bize, yani halka yalan söylenmiş, gördüm. Bunca acı yaşanmayabilirmiş, gördüm. Bunca can yitip gitmeyebilirmiş, gördüm. Halkın da görmesi için; 100 yıllık çatışmanın bitmesi ve 1000 yıllık kardeşliğin tahkimi için, Öcalan’ın millete seslenmesi gerek. Uzun yıllar herkes konuştu, Öcalan dinledi. Şimdi Öcalan konuşacak, herkes dinleyecek. Sahi Öcalan’ın konuşmasından neden korkuyorlar? Halbuki o konuştuğunda hakikat ortaya çıkacak. Bu savaşı onun başlatmadığı ama onun bitirmeye çalıştığı ortaya çıkacak. Bölmeye değil birleştirmeye çalıştığı ortaya çıkacak. Öcalan konuştuğunda, 1000 yıllık ahdin 1984’de değil de 1925’de bozulduğu ortaya çıkacak. O konuştuğunda, siyaset de millet de devlet de rahatlayacak; zira o, barışın üzerindeki basıncı alacak. Türkiye yüzyılı aşkına, korku duvarlarını yıktı Devlet Bahçeli, Rubicon geçildi. Söz artık Üveyş’in oğlu Serok Apo’da.

* Kürt hareketinin ilk sivil lideri olarak Selahattin Demirtaş | Roj Girasun anlatıyor

Medyascope'u destekle. Medyascope'a abone ol.

Medyascope’u senin desteğin ayakta tutuyor. Hiçbir patronun, siyasi çıkarın güdümünde değiliz; hangi haberi yapacağımıza biz karar veriyoruz. Tıklanma uğruna değil, kamu yararına çalışıyoruz. Bağımsız gazeteciliğin sürmesi, sitenin açık kalması ve herkesin doğru bilgiye erişebilmesi senin desteğinle mümkün.

Paylaş