Kapıda vize uygulamasıyla Yunan adaları, Türkiye’den tatilcilerin de gözde rotalarından biri haline geldi. Peki Rodos’tan Santorini’ye Yunanistan tatilinde ne yenir, hangi yerel lezzetler denenmeli?
Yunanistan mutfağının en belirgin özelliği, birkaç taze malzemeyi mümkün olduğunca sade biçimde bir araya getirmesi. Zeytinyağı, domates, kabak, patlıcan, bakliyat, otlar ve yerel peynirler özellikle yaz sofralarının temelini oluşturuyor.
Kathimerini’nin hazırladığı listede de turistlerin her yerde karşısına çıkan standart “Yunan usulü” yemeklerden ziyade, adalar ve farklı bölgelerle özdeşleşmiş geleneksel tarifler öne çıkıyor.
İşte Yunanistan tatilinde ne yenir diye soranların deneyebileceği 10 lezzet:
1. Sfougato – Kiklad Adaları
Kabak, yumurta, feta peyniri ve taze otlarla hazırlanan hafif ve kabarık bir omlet. Genellikle fırında pişiriliyor ve sıcak ya da oda sıcaklığında servis ediliyor.
Andros Adası’nda ise benzer yemeğin froutalia adı verilen, patates ve yerel domuz sosisiyle hazırlanan daha doyurucu bir çeşidi bulunuyor.
2. Spetsofai – Pilio
Köy usulü sosis, tatlı biber ve domates sosuyla hazırlanan rustik bir yemek. Bazı tariflerde patlıcan da ekleniyor.
Hafif acılı olabilen spetsofai, sosuna banmak için bol ekmekle servis ediliyor ve tsipouro (Çipuro*) yanında meze olarak da tercih ediliyor.
3. Ladenia – Kimolos
Kimolos’un en karakteristik yemeklerinden biri olan ladenia, pizza benzeri açık bir hamur işi.
Yumuşak ve havadar hamurun üzerine olgun domates, bol soğan ve zeytinyağı konularak pişiriliyor. Fırından yeni çıktığında da, denizden döndükten sonra soğuk olarak da yeniyor.
4. Tomatokeftedes – Santorini
Santorini’nin meşhur domates köfteleri, geleneksel olarak domates, soğan ve unla hazırlanıyor. Nane, kekik veya taze oregano da eklenebiliyor.
Dışı çıtır ve altın renginde, içi ise yumuşak ve sulu kalıyor. Bir zamanların ev yemeği bugün Santorini’de aile tavernalarından üst düzey restoranlara kadar hemen her yerde bulunabiliyor.
5. Revithada – Sifnos
Sifnos’un geleneksel nohut yemeği revithada, adanın çömlekçilik geleneğiyle de yakından bağlantılı.
Küçük nohutlar, soğan ve bol zeytinyağıyla birlikte geleneksel toprak kaplarda saatler boyunca pişiriliyor. Eskiden odun fırınında bütün gece bırakılan yemek, uzun pişirme sayesinde oldukça kremsi bir kıvam kazanıyor.
6. Tsakonian patlıcanı – Leonidio
Mora Yarımadası’ndaki Leonidio bölgesinin ünlü Tsakonian patlıcanı, ince kabuğu ve tatlı etiyle biliniyor.
Domates, maydanoz, sarımsak ve soğanla pişirilebildiği gibi turşusu yapılıyor ya da una bulanıp kızartılıyor. Acılığının az olması, bu yerel patlıcan çeşidini Yunan mutfağının en sevilen bölgesel ürünlerinden biri haline getiriyor.
7. Haniotiko Boureki – Girit
Özellikle Girit’in Hanya bölgesinde yaygın olan boureki, kabak ve patates dilimlerinin yerel peynirler ve naneyle kat kat dizilip fırınlanmasıyla hazırlanıyor.
Hamurlu veya hamursuz yapılabiliyor. Hamursuz çeşidinde süt, un ve peynir karışımı pişerken üzerinde altın renkli bir kabuk oluşturuyor.
8. Batzina – Teselya
Batzina, hamur açmadan hazırlanan ince ve çıtır bir kabaklı börek.
Rendelenmiş kabak, feta (koyun ve keçi sütünden yapılan tuzlu ve beyaz bir salamura peynir türü) ve unla yapılan tarifin hemen her evde farklı bir versiyonu bulunuyor. Günün her saatinde yenebildiği gibi, Teselya’nın tsipourosunun (Çipuro) yanında da servis ediliyor.
9. Bourdeto – Korfu
Korfu’nun imza yemeklerinden bourdeto, özellikle iskorpit veya orfoz gibi sıkı etli balıklarla hazırlanıyor.
Balık; soğan, tatlı ve acı kırmızı biber ile taze domatesle ağır ağır pişiriliyor. Koyu kırmızı renkte, yoğun bir sos ortaya çıkıyor. Yanında ekmek neredeyse şart.
10. Pitaroudia – Rodos
Rodos’un en bilinen mezelerinden pitaroudia, ıslatılmış çiğ nohut, soğan, domates ve kimyonla hazırlanan çıtır köfteler.
Et kullanılmadan yapılan bu köfteler, Yunanistan’da bakliyat, sebze veya yabani otlarla hazırlanan ve pseftokeftedes, yani “sahte köfteler” olarak adlandırılan geniş bir yemek ailesinin parçası.
*Çipuro (tsipouro), üzüm posasının damıtılmasıyla yapılan, genellikle yüzde 40-45 alkollü geleneksel bir Yunan içkisidir; bazı bölgelerde anasonlu, bazılarında anasonsuz üretilir. Uzo ise temel olarak anason aromalı bir distile içkidir ve karakteristik tadını anasondan alır; yani çipuro daha üzüm kökenli ve değişken, uzo ise belirgin biçimde anasonludur.
