İSTANBUL (Medyascope) – Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır, Yeni Şafak yazarı Yusuf Kaplan’ın sert çıkışını ve gazetenin genel yayın yönetmeni Hüseyin Likoğlu’nun dikkat çeken yazısını değerlendirdi. Fon krizinde adı geçen kişi ve şirketleri, Pasifik Holding’e yönelik kısıtlama kararının kaldırılmasını ve iktidarla ilişkili isimlere dair tartışmaları ele aldı.
Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır, Cumhuriyet Bayramı’nı kutlayarak başladığı yayınında fon krizini değerlendirdi. Cumhuriyeti demokrasinin taçlandırması gerektiğini söyleyen Çakır, Türkiye’nin bugünkü durumunu şöyle özetledi:
“Şu anda Türkiye otokratik bir rejim altında ve bu rejimin ömrü ne kadar sürecek, bu merak konusu. Daha da mı sertleşecek yoksa Türkiye tekrar çoğulcu demokrasiye doğru yönelecek mi? Bu bağlamda fon krizi çok anlamlı.”
Çakır’a göre bazı muhalefet çevreleri, krizin çok da önemli olmadığını düşünüyor. Bu çevreler, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın krizi bir şekilde çözeceğini, hatta durumdan kâr edeceğini öne sürüyor. Çakır, bu yaklaşımı “Buna öğrenilmiş çaresizlik diyoruz” sözleriyle değerlendirdi.
Çakır, iktidarın içinden ilk günden beri eleştirel seslerin yükseldiğini ve yükselmeye devam edeceğini söyledi. Yeni Şafak yazarı Yusuf Kaplan, “Fon rezaletinde millet burnundan soluyor” diye yazdı. Kaplan, sorumlular acilen en ağır cezayı almazsa ülkenin kaosa gideceğini savunarak “Allah muhafaza” dedi.
- Fon soruşturmasında kim, ne kadar iade etti?
- Konuşmazsak Olmaz (45) | Gazeteci Bahadır Özgür: “Fon krizi bir başkanlık rejimi krizidir”
- Fon mağdurlarına yönelik kanun: İşte bilmeniz gerekenler
- Erdoğan’ın eski danışmanı, “Türkiye Yüzyılı” sloganının mimarı Ertan Aydın tutuklandı

“Bu sözleri önemli, bunu kayda geçirmek lazım”
Çakır, Kaplan’ın paylaşımı üzerine şu soruyu yöneltti:
“Böyle bir lafı iktidar dışından bir gazeteci yazmış olsaydı acaba ne olurdu? Ama bu sözleri önemli, bunu kayda geçirmek lazım.”
Kaplan’ın kendisini sosyal medyada engellediğini hatırlatan Çakır, bunun kendisi için iyi bir şey olduğunu söyledi. Çakır, önüne düşen paylaşımın ekran görüntüsünü kendi hesabından paylaştığını da aktardı. Çakır’ın aktardığına göre bazı takipçiler, “Acaba bu da mı para kaptırdı?” diye sordu.
Çakır, açıklanmayan listenin farklı yorumlara yol açtığını söyledi
Çakır, krizin başından beri gündemde olan soruyu “Acaba kimler var? Bir listede kimler var? Liste açıklanmıyor. Listenin açıklanmaması farklı farklı şekillerde yorumlanıyor” sözleriyle yineledi. Çakır’a göre bu yorumlardan biri, Yeni Şafak Genel Yayın Yönetmeni Hüseyin Likoğlu’nun “Size kim gel gel dedi” başlıklı yazısında yer aldı.
YENİ Parti ve İYİ Parti üyeleri dahil farklı kesimlerin tartıştığı cümlede Likoğlu şunları yazdı:
“Yaptığı işten pişmanlığı geçtim, ‘Oğlumu tutuklayacak daha anasından doğmadı’, ‘Tek başıma yapmadım, sadece ben mi yaptım’ gibi hadsiz konuşmalar da kulaktan kulağa dolaştırılıyor.”
Yayına hazırlayan: Gülden Özdemir
Merhaba, iyi günler, iyi sabahlar ve öncelikle Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun.
Çok önemli bir olay Türkiye’de Cumhuriyet. Her sene ayrı bir coşkuyla kutlanması gerekiyor ve tabii ki Cumhuriyetin demokrasiyle taçlanması gerekiyor. Ama şu anda Türkiye otokratik bir rejim altında ve bu rejimin ömrü ne kadar sürecek bu merak konusu. Daha da mı sertleşecek, yoksa Türkiye tekrar çoğulcu demokrasiye doğru yönelecek mi? Ve bu bağlamda fon krizi çok anlamlı. Kimi muhalefet çevrelerinde kimileri bunun çok da önemli olmadığını, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bir şekilde bunu da halledeceğini, hatta durumdan kâr bile elde edebileceğini iddia ediyor. Buna öğrenilmiş çaresizlik diyoruz. Öte yandan iktidarın içinden birtakım sesler daha ilk günden itibaren çıktı, çıkıyor ve çıkacağa benziyor. Örneğin dün bir sosyal medya paylaşımı Yeni Şafak yazarı Yusuf Kaplan bir paylaşım yaptı. Ben de onu başlığa çıkarttım. “Fon rezaletinde millet burnundan soluyor” diyor. Şimdi böyle bir lâfı iktidar dışından bir gazeteci yazmış olsaydı acaba ne olurdu? Tekrar oraya bakacak olursak “Allah muhafaza” diyor ve Türkiye’yi bir kaosun beklediğini, “eğer sorumlular, suçlular bulunup acilen en ağır şekilde cezalandırılmazsa ülke kaosa sürüklenir. Allah muhafaza.” Yani halkı kin ve nefrete ya da paniğe sevk etmek, artık neyse.
Bunu niye söylüyor? Ben kendisini yıllar önceden tanırım. Onun şu anda AK Parti iktidarının en gözde entelektüeli olarak bilinmesinin hem AK Parti iktidarına hem de Türkiye’ye çok yazık olduğunu düşünürüm. Ama bu sözleri önemli, bunu kayda geçirmek lâzım. Ben bunu paylaştım. Her ne kadar kendisi beni sosyal medyada engellemiş olsa da, ki bu benim için iyi bir şey, önüme düşmüştü bu tweet ve onun ekran görüntüsünü paylaştım. Bazı takipçiler dedi ki, ‘‘Acaba bu da mı para kaptırdı?’’ Kimsenin günahını almak istemem ama bakıyoruz ki çok alakasız yerlerden şunun şunun şuyu gibi iktidarla bir şekilde ilişkili birçok kişinin adı geçiyor. Valiler olduğu söyleniyor, emniyet müdürleri olduğu söyleniyor, birtakım bürokratların olduğunu zaten görüyoruz. Bir acayip bir vurgun yaşanmış ve bu vurgunda tabii ki kârlı çıkanlar, içeriden bilgi alanlar; zararlı çıkan yüz binlerce kişi de masum insanlar, öyle diyelim ya da zamanında o bilgiye ulaşamamış olanlar. Ve ortada baştan itibaren şöyle bir husus var: Acaba kimler var? Bir liste. Listede kimler var? Liste açıklanmıyor. Listenin açıklanmaması farklı farklı şekillerde yorumlanıyor.
Ve nitekim yine dün, yine Yeni Şafak‘ta bu sefer Genel Yayın Yönetmeni Hüseyin Likoğlu bir yazı yazdı. ‘‘Size kim ‘gel gel’ dedi?’’ diye bir yazı yazdı. Yazının içerisindeki bir cümle bütün birbirinden farklı kesimler tarafından gündeme getirildi, tartışıldı. Gördüm, YENİ Partililer de var, İYİ Partililer de var, farklı farklı kişiler. Çok çarpıcı bir cümle. Diyor ki: ‘‘Yaptığı işten pişmanlığı geçtim, ‘Oğlumu tutuklayacak daha anasından doğmadı. Tek başıma yapmadım, sadece ben mi yaptım?’ gibi hadsiz konuşmalar da kulaktan kulağa dolaştırılıyor.’’ Çok çarpıcı bir cümle. ‘‘Kim bu?’’ diye sordu insanlar. Akıllara birtakım isimler geldi. Özellikle bir isim geldi. O isim vermediği için benim de vermem doğru olmaz. Ama burada iktidarın en önemli yayın organlarından birisinin Genel Yayın Yönetmeni ki demin gördük, Erdoğan tarafından da ödüllendirilmiş birisinin böyle bir şey yazması boşuna olmasa gerek. Yine aynı şeye çevirelim. Benzer bir cümleyi iktidar yanlısı olmayan birisi yapmış olsaydı en iyi ihtimalle ifadeye çağrılabilirdi.
‘‘Kim bu? Acaba olur mu böyle şey? Olmuştur herhalde böyle şey.’’ derken dünün başka bir haberi… Önce Ankara Milletvekili AKP’li Asuman Erdoğan’ın eşinin de üst düzey yönetici olduğu Pasifik Holding‘e yönelik kısıtlama kararı haberi düştü. Ve dendi ki, ‘‘Evet, burada birtakım hamleler yapılıyor demek ki. Milletvekilinin eşi de hedef alınabiliyor.’’ Ama sonra kısıtlama kararı kaldırıldı hızlı bir şekilde. Buna benzer olayları gördük. Gözaltına alınıp hızlıca bırakılan, tedbir kararı alınıp tedbiri kaldırılan çok sayıda kişi ve şirket oldu bu süreçte ama tutuklananlar da oldu. Ve ortada çok ciddi bir soru var hâlâ: İktidarla ilişkili kimler bu olayın içinde? Var mı böyle birileri? Bunlar varsa cezalandırılacak mı? Bunu muhalefet de soruyor ama iktidar içinden birileri de soruyor, iktidara destek verenler. Çünkü böylece kendilerinin de zan altında olduğunu düşünüyorlar, bir ama en önemlisi bu nedenle iktidarın kaybedilebileceğini ve kendi imkânlarının da yok olabileceğini düşünüyorlar.
Düşünsenize, bugün siyasi iktidar tarafından ayakta tutulan bir medya var. Bu iktidarın değişmesi durumunda o gazeteler, gazeteciler, televizyon kanalları ne olacak mesela? Bürokratları, şunları bunları saymıyorum. Dolayısıyla diyor ki, ‘‘Bu kapanı kimin kurduğunu bulamazsak yarın başka tezgahlarla karşı karşıya kalırız.’’ Bir kapandan bahsediliyor ama dikkat ederseniz ilk kez belki de muhalefet filan sorgulanamıyor, suçlanamıyor. Yani bunun içeriden bir sorun olduğunu, sistemle ilgili bir sorun olduğunu kendileri de kabul ediyorlar. Bu manada Bahadır Özgür’ün Ali Deniz Çakır’la yaptığı söyleşiden, ona verdiği söyleşiden bir bölümü dinletmek istiyorum.
Bahadır Özgür: Bunun üzerine çıkan bir olay olacağını düşünmüyorum ben daha. Yani AKP tarihinde de gelecekte de. Bu AKP’yi en çok zorlayan, en çok sıkıntıya sokan, aşamayacağı… Kolay kolay bir kere çözemeyecek, o ayrı bir şey. Toplumu ikna edebilir mi? Bence edemeyecek de. O sebeple şunu yapmaya çalışıyor. Birazcık kafasını kaldırdığı zaman yapmaya çalışacağı şey gene muhalefeti ezmek olacak. Yani bir güç gösterisi sergilemeye çalışıyor. Bunun ilk payını Halk TV kayyumla aldı. Peş peşe gazeteci tutuklamaları, gözaltılar da bununla ilgili. O süreç devam edecek. Yani bütün topluma buradan bir korku yaymaya çalışıyor. O sebeple fon krizi bir AKP krizi, fon krizi bir başkanlık rejimi krizi olarak bakmak lazım.
Evet, Bahadır haklı. Bahadır zaten fon krizi nedeniyle söylediklerinden dolayı kısa bir gözaltı deneyimi de yaşamış bir meslektaşımız. Bu konuyu çok yakından takip ediyor ama AK Parti’nin en büyük krizi olduğu tespitine ben de katılıyorum. Kimileri bunu küçümsemeye çalışıyor ama burada bambaşka bir şey yaşanıyor. Bu içeriden, tamamen içeriden kaynaklanan bir şey ve bununla baş edebilmesi çok zor. Yani bu aşağıdan gelen bazı talepleri siyasi iktidarın yerine getirip kimin oğlu olursa olsun, kimin eşi olursa olsun tutuklaması vesaire halinde çok acayip bir tablo ortaya çıkmasından korkuyorlar ve bunu baskıyla, yargı yoluyla, medyaya yönelik engellemelerle, kayyım atayarak vesaire engellemeye çalışıyorlar ama içeriden feryatlar bitmiyor. Ne demişti? ‘‘Bu fon rezaleti’’ diyor işte Yusuf Kaplan. Fon rezaleti, millet isyan haline gelmiş. Maazallah ülke çok kötü kaosa sürüklenebilirmiş. Bu dışarıdan söylenen bir şey değil, içeriden söylenen bir şey ve bunu ciddiye almak gerekiyor.
Evet, bugün Cumhuriyet Bayramı. Tekrar bayramınızı kutluyorum ve bugünün ithafını da Cumhuriyetin ilk yıllarında bu ülkeye hizmet etmiş bir aile büyüğümden bahsetmek istiyorum. Herhalde bizim ailenin Cumhuriyet tarihindeki en önemli ismi: Hasan Hüsnü Çakır. Benim abimin adı da Hüsnü’dür, ondan alınmıştır. Ben hep Millî Savunma Bakanı olarak bilirdim ama kısa olarak iki kere Ekonomi Bakanlığı da yapmış. Önce 1938 ile 1942 arasında kısa kısa Ekonomi Bakanlığı da yapmış. Daha sonra 1948-1950 arasında Millî Savunma Bakanlığı yapmış. Benim büyük dedem sayılır, yani büyük dedemin kardeşi, öyle söyleyeyim. Rahmetli babam arada bahsederdi, onunla sohbetlerinden de bahsederdi. Hatta şunu çok iyi hatırlıyorum, babam ilk yıllarında Demokrat Parti’ye gönül vermiş ama bir vapur yolculuğunda, vapur değil aslında gemi yolculuğu, İstanbul-Trabzon arasında yanlış hatırlamıyorsam, öyle olması lazım, orada Hüsnü Çakır kendisini CHP’ye geri kazanmış, onu hep anlatırdı.
Mülkiye mezunu bir Lâz, Hasan Hüsnü Çakır. Kaymakamlıklar yapmış, valilikler yapmış ama 1925’te Ordu Valisi iken hakkında soruşturma açılıyor. Şapka devrimine riayet etmeyenler hakkında işlem yapmadığı gibi bir gerekçeyle bunun üzerine istifa edip İstanbul’da Kıztaşı’na yerleşip orada ailesiyle beraber hayatını sürdürmeye ve Mahmutpaşa’da tüccarlık yapmaya başlıyor ve o yıllar aynı zamanda onun Karadeniz’den, özellikle Doğu Karadeniz’den okumaya gelen gençlere sahip çıkmaya çalıştığı bir dönem olduğunu biliyorum. Daha sonra 1932’de geri kazanıyor devlet onu. Tekel, o zamanki adıyla İnhisarlar Genel Müdürü oluyor kendisi. CHP’den milletvekili seçiliyor üst üste birkaç dönem ve arada dediğim bakanlıkları yapıyor. 1950’de Savunma Bakanlığı’nı bitirdikten sonra İstanbul’a, Bostancı’ya yerleşip münzevi bir hayat, siyasetle vesaire ilgilenmeden 1963’e kadar yaşıyor. Üç kız çocuğu babası ve gördüğünüz fotoğrafları da onun torunu Beral Madra’nın arşivinden temin ettim. Beral Madra’yı biliyorsunuzdur, Türkiye’nin sanat dünyasının en önde gelen isimlerinden birisiydi güzel sanatlar anlamında. Benim de akrabam oluyor dolayısıyla. O, Hasan Hüsnü Çakır’ın en büyük kızı, üç kızından en büyüğü Leyla Çakır’ın kızı. Beral Madra’ya buradan çok teşekkür ediyorum. Hasan Hüsnü Çakır’ı da saygıyla anıyorum ve tekrar yaşasın Cumhuriyet diyorum.
Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.








