Bahar, Ege kıyılarına önce rüzgârla, sonra begonvillerin utangaç pembesiyle düşer. Tam da bu “mevsimde”. Bu sene de öyle oldu… Ancak iş bununla da kalmadı, Alaçatı’nın taş sokaklarına yeni bir misafir uğradı: 8-9-10 Mayıs 2026 tarihlerinde zinde bir ekiple ilk kez düzenlenen Alaçatı Kitap Günleri. Mekânın asırlık tınısı üç gün boyunca kelimelerin, seslerin ve buluşmaların ritmine teslim oldu. Festivalin teması ise “İlkler”di; başlangıçların o titrek, umutlu heyecanı her söyleşiye, her atölyeye sinmişti.
Her yolculuk gibi bu festival de küçük bir ilk adımla başlamıştı ve bir hafta sonunu, edebiyatın farklı alanlarından seslerin, yayınevlerinin ve okurların omuz omuza verdiği bir şenliğe dönüştürmüştü. Programda yirmi beşin üzerinde yazar vardı; sokaklarda kurulan açık hava kitap fuarında yirmi beşten fazla yayınevi yer aldı. Söyleşiler, atölyeler, kitap kulüpleri, çocuk etkinlikleri ve edebiyat temalı bilgi yarışmaları üç gün boyunca Alaçatı’yı renklendirdi.
Festivalin söyleşileri, “ilk”lerin izini sürerken geçmişin ve bugünün hesaplaşmasını da nazikçe kurgulamış ve o özenli bahçelere serivermişti. Bir oturumda Ege’yle bağı olan ve yakın zamanda aramızdan ayrılan değerli kalemlerin anıldığı, duygu yüklü bir hatırlama da gerçekleşti; o anlarla Alaçatı’nın kadim taşlarına hüzün ve vefa birlikte karıştı. Diğer köşelerde çocuklar ilk hikâyelerini boyadı, gençler kitap kulüplerinde aynı satırların altını beraberce çizdi; gece ise kitap temalı bir bilgi yarışmasıyla kahkaha ve heyecan bir araya geldi.
Destekçilerinin omuz verdiği bu girişim, belediyelerden sivil toplum kuruluşlarına, yayınevlerinden kültür kurumlarına uzanan bir dayanışma ile ete kemiğe bürünmüş ve tüm etkinlikler ücretsiz olarak kapılarını okurlara açmıştı. Programın ayrıntıları ve güncel gelişmeler festivalin internet sitesi ve dijital kanallarından duyuruldu; kaydolanlar, hangi söyleşide hangi cümlenin ilk kıvılcımını gördüklerini daha sonra anlatacaklar ve festival böylece büyüyecek ve duyulacaktı!
Mayıs güneşinin altında Alaçatı, bir romanın ilk cümlesi gibi yaşanmıştı: Meraklı, davetkâr, iz bırakan. Bu hafta sonu geçip gitmiş olsa da, besbelli, rüzgârın sayfaları karıştırdığı, kelimelerin taş sokaklarda yankılandığı anların tadı “kent” hafızasında kalacak ve yenilerine yer açacaktı…
Evet, bu buluşma geldi geçti ama oradaki ilklerin bıraktığı izler unutulmadı, unutulmayacak; o ilk cümlenin büyüsü, Alaçatı’nın labirent gibi sokaklarında bir süre daha dolaşacak. Bir sonraki seneyse kim bilir neler neler olacak…
Elinize, emeğinize sağlık arkadaşlar.
