İSTANBUL (Medyascope) – İstanbul merkezli üreme hücresi ticareti soruşturmasında tutuklanan doktor Şenol Kalyoncu’nun ifadesi ortaya çıktı. Kalyoncu, şüphelilerle ilişkisinin hasta-doktor ilişkisinden ibaret olduğunu savundu.

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen üreme hücresi ticareti soruşturması kapsamında İstanbul merkezli 14 ilde operasyon düzenlendi. CİMER’e yapılan ihbar üzerine başlatılan soruşturmada, kadınların para karşılığında yumurta hücrelerini satmaları için yurt dışına yönlendirildiği iddia edildi. Soruşturma dosyasındaki tespitlere göre, 41 kadının toplam 811 kez yumurta satışı gerçekleştirdiği öne sürüldü.
Aralarında örgüt lideri olduğu öne sürülen kişi, beş örgüt yöneticisi, 41 donör kadın, iki kadın hastalıkları ve doğum uzmanı ile dört seyahat organizatörünün bulunduğu toplam 53 kişi hakkında soruşturma başlatıldı. İstanbul, Ankara, İzmir, Adana, Antalya, Tekirdağ, Giresun, Aydın, Edirne, Kocaeli, Sakarya, Şanlıurfa, Karaman ve Muğla’da düzenlenen operasyonlarda 44 kişi gözaltına alındı.
Gözaltına alınan isimlerin sekizi, “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” ve “2238 sayılı Organ ve Doku Alınması, Saklanması, Aşılanması ve Nakli Hakkında Kanun’a muhalefet” suçlamalarıyla tutuklandı. 36 kişi hakkında adlî kontrol kararı verildi. Kadınların, Türkiye, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC), Arnavutluk ve Gürcistan bağlantılı bir organizasyonla yumurta hücresi temini amacıyla yurtdışına gönderildiği ileri sürüldü.
Şenol Kalyoncu: “Yumurta donörü ile kesinlikle bir ilgim yoktur”
Soruşturma kapsamında tutuklanan doktor Şenol Kalyoncu’nun 21 Ekim 2026’da emniyette verdiği ifade ortaya çıktı.
Kalyoncu, ifadesinde soruşturma dosyasında adı geçen kişilerden yalnızca Seher Kayı’yı tanıdığını söyledi. Kayı’nın hastası olduğunu belirten Kalyoncu, kendisinin muayene ve ultrason işlemlerini gerçekleştirdiğini anlattı.
Kalyoncu, Seher Kayı’nın kendisine hasta getirmesi durumunda muayene ücreti konusunda indirim yapacağını söylediğini belirtti. Kalyoncu, Kayı ile aralarındaki ilişkinin hasta-doktordan ibaret olduğunu savundu.
Emniyet ifadesinde, Şenol Kalyoncu’ya gösterilen telefon görüşmelerinde, Seher Kayı ile muayene ücretleri, hastalar ve indirimler üzerine konuştuğu görüldü. Kalyoncu, görüşmelerin içeriğinin de muayenelerle ilgili olduğunu belirtti. Kalyoncu, “Sadece muayene karşılığında bir ya da iki kez IBAN yoluyla 2000 TL civarında para gönderdiğini hatırlıyorum” dedi.
Şüphelilerden Hacer Tekne’yi tanımadığını söyleyen Kalyoncu, yumurta donörlüğü organizasyonunda herhangi bir rolü olmadığını savundu. Kendisinin yalnızca doktor olarak muayene yaptığını, hastalardan muayene ücreti aldığını ifade etti.
“Aylık ortalama yaklaşık 400’e yakın kadın Kıbrıs’a gidiyor”
Şenol Kalyoncu, İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hâkimliği’ndeki 22 Ekim 2026 tarihli sorgusunda da emniyetteki ifadesini tekrar etti.
Kalyoncu, sorgusunda Seher Kayı’nın hastası olduğunu belirterek, “Burada olma sebebim Seher Kayı’dır. Kendisi benim hastamdır. Bahsi geçen döngüde adı geçen doktor ben değilim. Seher’e ultrason kaydı yaptım” dedi.
Dosyadaki diğer şüphelileri tanımadığını ve Kıbrıs’a hiç gitmediğini söyleyen Kalyoncu, yumurta donörlüğüyle ilgisinin bulunmadığını savundu. “Yumurta donörü ile kesinlikle bir ilgim yoktur. Kimseyle bir telefon görüşmem yoktur. HTS kayıtlarına bakılabilir” diyen Kalyoncu, hastalardan iki-üç bin lira muayene ücreti aldığını belirtti.
İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hâkimliği’ne çıkarılan şüphelilerden Hacer Tekne, Kıbrıs’taki donörlük faaliyetlerine ilişkin daha önce verdiği ifadeyi tekrarladı. Bu işe ihtiyaç duyduğu için başladığını söyleyen Tekne, kadınları kliniklere yönlendirdiğini, ancak büyük paralar kazanmadığını savundu. “Ara sıra 5 bin TL para aldım” diyen Tekne, bu işi 13 yıldır yapan kişiler olduğunu söyledi.
Tekne, “örgüt kurma” suçlamasını kabul etmedi.
Şüphelilerden Demet Üregil, Hacer Tekne ve Muharrem Şahin’i tanıdığını, Kıbrıs’taki süreçle Hacer Tekne aracılığıyla tanıştığını anlattı. Üregil, kendisine ilaç gönderildiğini, bu ilaçları kullandıktan sonra Kıbrıs’a gittiğini söyledi. Yumurta bağışının yasal olup olmadığını bilmediğini belirten Üregil, suçlamaları kabul etmedi.
Elanur Gümüşsoy, Hacer Tekne ve Muharrem Şahin’i tanıdığını, Kıbrıs’taki süreçle Hacer Tekne aracılığıyla tanıştığını ifade etti. Donörlük yaptığını kabul eden Gümüşsoy, karşılığında para almadığını, yalnızca uçak bileti ve konaklama masraflarının karşılandığını söyledi. Yumurta bağışının yasal olduğunu düşündüğünü belirtti.
Muharrem Şahin, 2025 yılında bir aracı vasıtasıyla bu işe başladığını anlattı. Kıbrıs’ta çalıştığı kliniklere kargo aracılığıyla gönderim yaptığını söyleyen Şahin, yaptığı işi kabul ettiğini ancak Türkiye’de yasal olmadığını bilmediğini öne sürdü. Şahin, aylık ortalama 400 avro kazandığını belirtti. Şahin, “Aylık ortalama yaklaşık 400’e yakın kadın Kıbrıs’a gidiyor. Benim aracı olduğum kişi sayısı ortalama 20 kişidir” dedi.
Soner Sezer Sezgi, 27 yıldır kadın doğum uzmanı olduğunu belirterek yasa dışı herhangi bir işlem yapmadığını savundu. Sezgi, kendisine randevu alan veya yönlendirilen kişilerin tedavilerini yaptığını, donörlük organizasyonuyla ilgisinin bulunmadığını söyledi. Hacer Tekne’den gelen paraların suçla ilgisi olmadığını ileri sürdü.
Zümren Durgun, Enes ve Emine isimli kişileri tanıdığını, Enes aracılığıyla Kıbrıs’a gönderildiğini anlattı. Hastane koordinatörlüğü yapıldığı söylenen bir süreç kapsamında Kıbrıs’a gittiğini belirten Durgun, suçlamaları kabul etmedi.
Ahucan Aslan ise Muharrem Şahin’i ilaç deposu olması nedeniyle tanıdığını ve kendisine ilaç gönderdiğini söyledi. Aslan, suçlamaları kabul etmediğini belirterek tutuksuz yargılanmayı talep etti.
İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hâkimliği, 22 Ekim’de sekiz ismin tutuklanmasına karar verdi. Kararda kolluk tutanakları, şüpheli ifadeleri, yazışmalar, HTS kayıtları, MASAK raporları, seyahat ve muayene kayıtları delil olarak sıralandı.
Hâkimlik, kuvvetli suç şüphesinin bulunduğu ve adlî kontrol tedbirlerinin yetersiz kalacağı değerlendirmesiyle tutuklama kararı verdi.
“KKTC’de hukuka uygun yapılan bir tedavi ile Türkiye’de komisyon karşılığı bağışçı bulma aynı şey değil”
Hukukçu Prof. Dr. Adem Sözüer, yumurta hücre bağışının yasal düzenlemesine dair Medyascope’un sorularını yanıtladı.
- Türkiye’de yasak olan yumurta bağışı KKTC’de nasıl yapılabiliyor? Bu bir hukuk boşluğu mu?
Adem Sözüer: Hayır, iki farklı hukuk düzeni var. Türkiye’de 2238 sayılı kanun, başkasına ait üreme hücresinin kullanılmasını ve buna aracılık edilmesini yasaklıyor. KKTC’de ise yumurta donasyonu kendi yasası çerçevesinde, ruhsatlı merkezlerde ve belirli koşullarla yapılabilen bir tıbbi işlem. KKTC’de hukuka uygun yapılan bir tedavi ile Türkiye’de komisyon karşılığı bağışçı bulma aynı şey değildir. Ayrıca belirtmek gerekir ki üreme hücresi organ ve doku niteliğinde görülmediği için, bunlara ilişkin Türkiye’de bir komisyonculuk, aracılık, alım satım yapılıyorsa Türk Ceza Kanunu’ndaki organ ve doku ticareti suçu değil, 2238 sayılı kanunun üreme hücresinin alım satımını, komisyonculuğunu cezalandıran 15. maddesinin ikinci fıkrası uygulanır.
- Kan testleri Türkiye’de yapılıyor, biletleri merkez alıyor. Bu, suçun Türkiye’de işlendiğini göstermez mi?
Adem Sözüer: Göstermez. Kan testi, bağışçı adayının tıbben uygun olup olmadığını anlamaya yönelik bir hazırlık işlemidir. Sonucunda aday kabul edilmeyebilir. Yumurta donasyonu işlemi ise KKTC’de yapılıyor. Bilet ve konaklama giderlerini karşılamak da tedavinin olağan idari bir parçası. KKTC’deki yasanın izin verdiği gider tazminatını bağışçıya ödemek, bağışçı bulan birine komisyon vermekten tamamen farklıdır. Çünkü Türkiye’den gelen bir bağışçının tıbbi işlemleri ile uçak bileti, otel ücreti gibi giderleri karşılaması, KKTC yasası gereğidir. Buna karşılık Türkiye’de birileri gerçekten komisyonla bağışçı topladıysa bu, o kişilerin fiili olarak ayrıca ele alınmalıdır. Ancak bu fiile iştirak etmemiş, KKTC’deki merkezin ya da yöneticilerinin, oradaki yasalar çerçevesinde yaptıkları ödemelerden dolayı ceza sorumlulukları doğmaz.
Belirtmek gerekir ki Avrupa’nın birçok ülkesinde yumurta donasyonu serbest; hatta Yunanistan, KKTC’de donasyon yapan merkezlerin rekabetinden kurtulmak için yumurta bağışçılarına çeşitli kolaylıklar sağlıyor. O nedenle KKTC’de hukuka uygun bir şekilde faaliyet gösterenlerle, Türkiye’de bağışçı toplamak için komisyonculuk yapanları birbirinden ayırmak gerekir.








