Bir doktorun kaleminden: Koronavirüs bizi siyasi aktivist olmaya zorluyor

Share on facebook
Share on twitter
Share on pocket
Share on email
Share on print
ABD'nin Michigan eyaletindeki bir hastanede acil servis doktoru olarak çalışan Rob Davidson, The Guardian için kaleme aldığı yazıda koronavirüs günleriyle beraber doktorların ve sağlık çalışanlarının değişen görevlerine ve yeni sorumluluklarına bir bakış açısı sunuyor. Yazının çevirisini sizin için paylaşıyoruz.

Amerika genelinde, gittikçe daha fazla sayıda doktor toplumları koronavirüsten korumak için zorlu koşullar altında ve gittikçe uzayan vardiyalarda gururla çalışıyor. Ancak doktorlar olarak, doktorlukla çok ilgisi olmayan; ücretsiz, ikinci bir iş daha yapıyoruz. Vardiyalarımız biter bitmez, hastalarımızın ve diğer sağlık çalışanlarının ihtiyaçlarını kamuoyuna duyurmak için siyaset ve medya alanına giriyoruz.

Çalıştığımız hastanelerdeki uzun vardiyalardan sonra, doktorlar sosyal medya platformlarına girerek politikacılar ve diğer yetkililerle bazı güvenli politikaları ve pratikleri uygulamaları konusunda iletişim kuruyor. Hükümetlere ülke bazında sokağa çıkma yasağı uygulanmasını, test üretiminin hızlandırılmasını, solunum cihazları ve koruyucu ekipman gönderilmesini söylerken bizi yönlendiren şey de hastalarımız ve kendimiz için duyduğumuz endişe oluyor. Birçoğumuz politik görüşlere sahip olsak da, önlüklerimizi veya laboratuvar giysilerimizi giydiğimizde, o parçamıza bir duvar örmeye alışkınız. Ancak koronavirüs salgınının ele alınış şekli Amerikalıları riske atmaya devam ediyor ve artan hayal kırıklığımızla beraber binlerce doktor siyasi aktivist haline gelmiş durumda.

Başka bir deyişle, siyasi görüşlere sahip olmak apayrı bir şey. Ancak şu anda doktorların, işimizin de bir parçası olarak kamusal savunuculuk yapmaları gereken bir noktadayız. 

Doktorlar, uygun koruyucu ekipman olmadan koronavirüse karşı neredeyse savunmasızdır. Ben ve ekibim, çöp poşetinden yapılan koruyucu ekipmanlarıyla ölüme gönderilen doktorlara göre oldukça şanslıyız. Doktorlar olarak bu yola baş koyduk, insanları korumak ve onlara zarar gelmemesini sağlamak için yemin ettik. Ve artık birçoğumuz, bu yeminin, federal hükümetin izlediği yanlış yöntemlerin ve bilgilendirmelerin yıkıcı sonuçları hakkında konuşmamızı gerektirdiğine inanmaya başladı. Her şeyden önce, yönetimlerin doktorlarını, hemşirelerini ve alanda hizmet veren diğer sağlık çalışanlarını dinlemesini, siyaseti bir kenara bırakmalarını istiyoruz.

İnanın bana, birçok doktor siyasetten kaçmayı tercih eder. Ancak Trump solunum yetmezliği olan hastaların hayatlarını kurtarabilecek olan solunum cihazlarının üretimini artırmayı reddettiğinde; konuşmak, hastalarımıza zarar gelmemesi için elzemdir. Hükümet sağlık çalışanlarına gerekli sağlık ekipmanını sağlayamadığında, hayatlarını riske atan doktorlar için mücadele etmek bizim yükümlülüğümüz. 

Yaşadığım yer olan Michigan’da, Vali Gretchen Whitmer, virüs salgınını kontrol etmek için oldukça sıkı bir mücadele veriyor. Trump onu eleştirdiğinde ve Michigan’a yapılan yardımları kesmekle tehdit ettiğinde, genellikle siyasetten kaçmaya çalışan doktorlar kendilerini konuşmak zorunda hissetti. Neden peki? Bu salgının yarattığı trajedilere yakından tanık olanlar olarak meslektaşlarımızın, arkadaşlarımızın ve komşularımızın bunu canlarıyla ödeyebilme ihtimalleri olduğunu biliyoruz.

Gece vardiyamda Michigan’ın kırsal kesiminde olan bir hastanenin acil servisinde çalışıyorum. Hastalar koronavirüs ile uyumlu semptomlarla küçük acil servisimize geliyor. Ancak federal hükümetimizin yetersiz yanıtlarına dayanırsak, virüs için test kiti eksikliğimiz var. Sonuç olarak sadece sağlık çalışanlarının kesin onayından geçen ve bağışıklık sistemi zayıflıkları olan insanları test ediyoruz. Diğerlerini test yapmadan eve yolluyoruz ve onları birer virüs taşıyıcısı olarak kabul ediyoruz. Yapabildiğimiz tek şey, onlara uygun bir süre için kendilerini izole etmelerini söylemek ve bir sonraki odadaki hastamıza geçmek.

Eğer bu sorun hakkında sessiz kalırsak görevimizden kaçmış oluruz. Sonuç olarak, kamu savunucuları olmak zorundayız. Başka seçeneğimiz yok.

Sağlık çalışanlarından -hemşirelerden, asistanlardan, laboratuvar görevlilerinden ve temizlikçilerden- oluşan inanılmaz bir ekiple çalışıyorum. Her vardiyada koronavirüs hastaları arasında dolaşıyoruz, odalara girip çıkıyoruz. Bu hastalardan bazıları nefes almakta güçlük çekiyor ya da yüzlerimize öksürüyorlar. Aklımızın bir kenarında çocuklarımız ve ailemiz var. Onlara, onları dünyadaki her şeyden daha fazla sevdiğimizi yeterince söyleyebildik mi merak ediyoruz.

Son vardiyam bittikten sonra, N95 maskemi kağıt bir torbaya koydum. Kirlenmedikçe veya yırtılmadıkça, sonraki beş vardiya için, bu mavi maske benim ve nesiller boyunca gördüğümüz en bulaşıcı, en ölümcül virüslerden birinin arasında duran tek şey.

Eve gitmeden önce, güneş doğarken, koronavirüs hakkındaki düşüncelerimi sosyal medyada yayımlamak için bir selfi paylaşıyorum. Eve geldiğimde kendimi iyice temizliyorum ve Amerika’daki diğer doktorlarla bağlantı kurmaya başlıyorum. Gittikçe daha fazla sayıda doktor, kendi hayatlarımızı ve hastaların hayatlarını kurtarmak için nelere ihtiyacımız olduğu hakkında konuşmak için sözleşiyor. Birkaç günde bir, doktorların ve hastaların nelere ihtiyacı olduğu konusunda yayın yapmak üzere medyadan davet alıyorum. Daha fazla maske, önlük, eldiven, yoğun bakım yatağı ve solunum cihazları. Dizüstü bilgisayarımdaki kamera aracılığıyla; Trump’ın, doktorların ve sağlık personelinin kendilerini korumaları, insanlara bakabilmeleri ve hayatlar kurtarmalarını sağlamak için harekete geçmesini rica ediyorum.

Sonra birkaç saat uyuyorum ve bunları tekrar yapıyorum.

Doktorlar olarak özellikle neyi savunuyoruz? Yakın zamanda binlerce doktor olarak, hükümeti; doktorlara, hastanelere ve Amerikalılara koronavirüse karşı savaşma şansı verecek üç şey yapmaya çağıran bir mektup imzaladık.

İlk olarak, hastalığın yayılmasını daha iyi izlememize yardımcı olabilecek test kitlerine ihtiyacımız var. Güney Kore ve Almanya bunu erken bir şekilde yaptı ve şu an koronavirüsün kontrol edilemeyen bir tümöre dönüşmesini engellediler.

Daha sonra, uygulanacak ulusal bir eve kapanma emri, hastanelere asemptomatik hastaların ve salgına aldırış etmeyen insanların virüsü yaymalarına karşı oldukça fazla zaman kazandırabilir.

Üçüncü olarak da, N95 maskelerinden solunum cihazlarına kadar bütün kritik can kurtarma ekipmanının üretiminde seferberlik oluşturmak için Savunma Üretim Yasası’nı tam olarak uygulamaya koymamız gerekiyor.

Zaman kısa. Yakında harekete geçmezsek birçoğumuz hasta olacağız. Bazılarımız zaten hayatını kaybetti. Sağlık çalışanları sinek gibi düşerse, daha fazla insan risk altında olacak. Yeterli ekipmanla ve doğru politikalarla, bu salgını dizginleyebilir ve hayatları kurtarabiliriz.

Doktorlar olarak birçoğumuz için, hastalarımızın ve meslektaşlarımızın ihtiyaçlarını kamuoyunun önünde savunmak oldukça fazla şey ifade ediyor. Bu doktorların çoğu için yeni bir rol ancak içinde bulunduğumuz zaman ve ettiğimiz yemin bunu talep ediyor.

Share on facebook
Share on twitter
Share on pocket
Share on email
Share on print
  • Medyascope
  • Medyascope Plus