İSTANBUL (Medyascope, Duygu Köseoğlu) – Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) Kadın ve LGBTİ+ Komisyonu’nun 2026 araştırması, kadın gazetecilerin çalışma hayatında karşılaştığı cinsiyet ayrımcılığı, mobbing, şiddet ve ücret eşitsizliğini ortaya koydu. Araştırmaya katılanların yüzde 51,3’ü cinsiyeti nedeniyle ayrımcılığa uğradığını, yüzde 67’si ise maruz kaldığı şiddeti tam olarak duyuramadığını belirtti.
TGS Kadın ve LGBTİ+ Komisyonu tarafından hazırlanan “Gazeteci Kadınların Yaşadığı Cinsiyet Ayrımcılığı ve Şiddet Araştırması – 2026” TGS Akademi’de düzenlenen toplantıyla duyuruldu. Araştırma yaklaşık iki ay süren çevrimiçi anketle 160 kadın gazetecinin katılımıyla yapıldı. Kadınların haber merkezlerinde, sahada ve özel yaşamlarında karşılaştıkları sorunlara odaklanan çalışmada, ücret ve terfi eşitsizliğinden görev dağılımına, işyerinde şiddetten ev içi bakım sorumluluklarına kadar pek çok başlık ele alındı.
Araştırma, kadın gazetecilerin mesleki yaşamda karşılaştıkları ayrımcılığın farklı biçimlerde sürdüğünü gösterirken 2018’de yapılan çalışmayla karşılaştırılan bulgular, aradan geçen sekiz yıla rağmen bazı temel sorunların çözülemediğini gösterdi.
Ayrımcılık haber merkezlerinde ve sahada sürüyor
Çalışmada kadın gazetecilerin yüzde 70,9’u çalışma yaşamında “cinsiyetleri” nedeniyle ayrımcılığa uğradığını veya “kısmen” ayrımcılık yaşadığını belirtti. Kadın gazeteciler, cinsiyet ayrımcılığının haber merkezlerinde görev dağılımından mesleki yeterliliklerinin değerlendirilmesine kadar pek çok alanda sürdüğünü anlattı.

Özellikle siyaset ve spor haberlerinin erkek meslektaşlarına verildiğini vurgulayan kadınlar, karar alma süreçlerinde de geri planda bırakıldıklarını söyledi. Bir katılımcı yaşadığı ayrımcılığı, “Özel haberlerimi getirdiğimde haberi erkek muhabire vererek ‘Sen takip edemezsin’ denilmesi” sözleriyle aktardı.
Kadın gazeteciler yaşadıkları şiddeti duyuramıyor
Araştırmaya göre kadın gazeteciler, maruz kaldıkları şiddeti açıklamakta güçlük çekiyor. Soruyu yanıtlayan 142 kadından yalnızca 18’i yaşadığı şiddeti duyurabildiğini belirtirken yüzde 33,1’i duyuramadığını, yüzde 33,8’i ise “kısmen” duyurabildiğini söyledi.
Kadınların yüzde 88,2’si yaşadığı şiddeti TGS ile paylaşmadığını, yüzde 35,5’i ise sendikanın hukuki ve psikolojik destek hizmetlerinden haberdar olmadığını bildirdi.
Katılımcılar, şiddet karşısında “daha güçlü dayanışma ve destek mekanizmalarına” ihtiyaç duyduklarını dile getirdi.
Kadın gazetecilerin yüzde 47,6’sı mobbinge maruz kaldı
Şiddet türlerine ilişkin soruyu yanıtlayan 126 kadın gazetecinin yüzde 47,6’sı mobbinge, yüzde 43,7’si psikolojik şiddete, yüzde 30,2’si ise sözlü şiddete maruz kaldığını belirtti. Şiddetin kaynağına ilişkin soruyu yanıtlayan kadınların yüzde 45,5’i yöneticilerini, yüzde 28,9’u çalışma arkadaşlarını, yüzde 24’ü ise patronlarını işaret etti.
Kadınların yüzde 67’si yaşadığı şiddeti duyuramadığını, duyurabilenlerse kısmen duyurabildiğini söylerken yüzde 88,2’si yaşadıklarını TGS ile paylaşmadığını belirtti.
Ev içi sorumluluklar ve ücret eşitsizliği
Kadın gazetecilerin yüzde 61,7’si ev işleri ve çocuk bakımının eşit paylaşılmadığını, yüzde 76’sı ise bu sorumluluklar için destek almadığını söyledi. Katılımcıların yüzde 55,4’ü çocuk sahibi olmanın meslek hayatını olumsuz etkilediğini veya etkileyebileceğini düşündüğünü belirtti.

Araştırmada “ücret eşitsizliği” öne çıkan sorunlar arasında yer aldı. Kadınların yüzde 38,8’i erkek meslektaşlarından daha düşük ücret aldığını veya kısmen bu durumla karşılaştığını ifade ederken, yüzde 55’i cinsiyeti nedeniyle meslekte yükselmekte kısmen zorlandığını belirtti.
Kadınlar yönetim kademelerinde yeterince temsil edilmiyor
Raporda yer verilen TÜİK’in 2025 verilerine göre gazete, dergi ve internet haber sitelerinde çalışan 7 bin 404 basın emekçisinin 3 bin 4’ü kadın. Kadınlar toplam çalışanların yaklaşık yüzde 41’ini oluştururken haber müdürleri arasındaki oranları yüzde 21,1’de kaldı.
TGS’nin 2018 araştırmasıyla yapılan karşılaştırmada ise ücret eşitsizliği gibi bazı göstergelerde iyileşme görülmesine rağmen şiddetin duyurulması konusunda önemli bir değişim yaşanmadı. Şiddeti duyuramadığını veya kısmen duyurabildiğini belirtenlerin oranı sekiz yıldır yaklaşık yüzde 67 düzeyinde kaldı.
Sekiz yılda bazı göstergeler iyileşti, sorunlar devam etti
TGS’nin 2018’de 221 kadın gazeteciyle yaptığı araştırmayla yapılan karşılaştırma, bazı alanlarda iyileşme yaşansa da temel sorunların sürdüğünü gösterdi. Erkek meslektaşlarından daha düşük ücret aldığını veya kısmen aldığını belirten kadınların oranı yüzde 54,2’den yüzde 38,8’e gerilerken başarılı görülmek için daha fazla çalışması gerektiğini düşünenlerin oranı yüzde 63’ten yüzde 52,8’e düştü.
Buna karşılık cinsiyet ayrımcılığı yaşadığını “en azından kısmen” belirtenlerin oranı 2026’da yüzde 70,9’a ulaştı. Yaşadığı şiddeti duyuramadığını veya ancak kısmen duyurabildiğini söyleyenlerin oranı ise sekiz yıl önce olduğu gibi yaklaşık yüzde 67 düzeyinde kaldı.
TGS: Eşitlik bir temenni değil, haktır
TGS Kadın ve LGBTİ+ Komisyonu, araştırmanın sonuç bildirgesinde kadın gazeteciler için “eşit ücret”, “güvenli çalışma koşulları” ve “yönetim kademelerinde eşit temsil” çağrısı yaptı. İşyerlerinde mobbing, taciz ve şiddete karşı güvenilir başvuru mekanizmaları oluşturulmasını, şiddeti bildiren kadınların işten çıkarılma ve görev değişikliği gibi yaptırımlara karşı korunmasını istedi.
Evlilik, hamilelik ve annelik nedeniyle ayrımcılığın önlenmesi, kreş hizmetlerinin yaygınlaştırılması ve ebeveynlik haklarının güvence altına alınması da talepler arasında yer aldı. Komisyon, “2018’de dile getirdiğimiz sorunların 2026’da hâlâ karşımızda olmasını kabul etmiyoruz. Eşitlik bir temenni değil, çalışma yaşamının vazgeçilmez bir hakkıdır” açıklamasını yaptı.






