Ruşen Çakır, “Diğer partiler niçin CHP’nin yanında değil?” başlıklı yayınında, CHP’nin muhalefet partileriyle “demokrasi cephesi” oluşturma çabasını yorumladı.
Videonun özeti
- Ruşen Çakır, CHP’nin muhalefet partileriyle geniş bir ‘demokrasi cephesi’ oluşturma çabasında zorluklar yaşadığını belirtti.
- Diğer muhalefet partileri, CHP’ye mesafeli durarak partiyi yalnızlaştırıyor ve bu durum seçim aritmetiği açısından riskler taşıyor.
- Saadet Partisi ve İYİ Parti zaman zaman destek verse de, genel olarak mesafeli duruyorlar; Altılı Masa deneyimi ve seçmen kaygıları bu durumu etkiliyor.
- Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın stratejisi CHP’yi kurumsal olarak yalnızlaştırmak üzerine kurulu ve bu stratejinin başarılı olduğu görülüyor.
- Çakır, CHP’nin geniş bir ‘Türkiye ittifakı’ oluşturma şansını vurgularken, seçim matematiğinin bu süreci zorlaştırdığını açıkladı.
Medyascope Yayın Yönetmeni Ruşen Çakır, son değerlendirmesinde Cumhuriyet Halk Partisi’nin (CHP) diğer muhalefet partileriyle geniş bir “demokrasi cephesi” oluşturma çabasında ciddi zorluklarla karşılaştığını söyledi. Çakır’a göre, muhalefet partilerinin CHP’ye mesafeli tutumu partiyi siyasal olarak yalnızlaştırırken, bu durum seçim aritmetiği açısından önemli riskler barındırıyor.
CHP’den Bülent Tezcan’ın dile getirdiği ve yalnızca siyasi partileri değil toplumu da kapsayan geniş bir demokrasi cephesi oluşturma hedefi, Çakır’a göre sahada karşılık bulmakta zorlanıyor. Çakır’a göre, yaklaşık bir yıldır süren bu arayışa rağmen, kurumsal muhalefetin CHP etrafında birleşmeye sıcak bakmadığı görülüyor.
Muhalefet partileri mesafeli
Çakır, farklı muhalefet partilerinin CHP’ye yönelik tutumlarını değerlendirdi. DEM Parti’nin başlangıçta daha yakın bir pozisyon aldığını, ancak “çözüm süreci” tartışmalarının yeniden gündeme gelmesiyle mesafe koyduğunu ifade eden Çakır, partinin erken ya da ara seçim çağrılarına kapalı olduğunu, önceliğin demokratikleşme adımlarında olduğunu vurguladı.
Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’ın ise “Kuvayi Milliye İttifakı” çağrısıyla daha çok çözüm süreci karşıtlığı üzerinden bir birliktelik önerdiğine dikkat çeken Çakır, bu yaklaşımın CHP’nin yargı süreçlerine karşı oluşturmak istediği siyasi zeminle örtüşmediğini belirtti.
Anahtar Parti cephesinde ise Yavuz Ağıralioğlu’nun “19 Mart sürecine” dahil olmak istemediklerini açıkça dile getirdiğini aktaran Çakır, Gelecek Partisi ve DEVA Partisi’nin ise sürecin dışında kaldığını, Meclis’teki etkilerinin de sınırlı olduğu ifade etti.
Çakır, Saadet Partisi’nin görece daha yakın bir duruş sergilese de kritik süreçlerde net bir pozisyon almadığını, Yeniden Refah Partisi’nin tartışmalara mesafeli olduğunu, İYİ Parti’nin ise zaman zaman destek mesajları verse de, özellikle bazı sembolik konularda CHP’ye sert tepkiler gösterebildiğine dikkat çekti.
“Altılı masa” etkisi ve seçmen kaygısı
Çakır’a göre bu mesafeli duruşun arkasında birden fazla neden var. Öncelikle geçmişteki Altılı Masa deneyiminin yarattığı hayal kırıklığı, sağ partilerin CHP ile yeniden yakınlaşmasını zorlaştırıyor.
Bunun yanı sıra, diğer partilerin CHP ile iş birliği yapmaları halinde kendi seçmen tabanlarını kaybetme endişesi taşıdığı belirtiliyor. Ayrıca birçok partinin iktidarla doğrudan ve sert bir çatışmaya girmekten kaçındığına dikkat çekiyor.
Erdoğan’ın stratejisi: CHP’yi yalnızlaştırmak
Çakır, Recep Tayyip Erdoğan liderliğindeki iktidarın CHP’yi kurumsal olarak yalnızlaştırma stratejisinde başarılı olduğunu ve bunun süreceğini savunuyor. Bu durumun, iktidarın siyasi manevra alanını genişlettiği yorumunu yapıyor.
Bu tabloya rağmen Çakır, CHP açısından tamamen olumsuz bir durumdan söz etmiyor. Partinin ittifaklar yerine doğrudan seçmenle temas kurarak daha geniş bir “Türkiye ittifakı” oluşturma imkânı yakalayabileceğini ifade eden Çakır, ancak seçim matematiğinin bu stratejiyi zorlaştırdığını vurguluyor.
CHP’nin tek başına iktidara gelmesinin ya da cumhurbaşkanlığı seçiminde ilk turda yüzde 50+1’i bulmasının düşük ihtimal olduğunu belirten Ruşen Çakır, bu nedenle ikinci tur senaryosu ve olası destek pazarlıklarının gündeme geldiğini ama önceki seçimde Sinan Oğan örneğinde olduğu gibi, bu tür pazarlıkların CHP açısından dezavantaj yaratabileceğine dikkat çekiyor.
