İSTANBUL (Medyascope) – Antik Yunan’dan günümüze uzanan unutulmuş bir kavram: Otium. Eksik Olan programının bu bölümünde Alp Kozanoğlu ve Ömer Çeşit, Jean-Miguel Pire’in “Halkın Otium’u” kitabını değerlendirerek boş zamanın, düşünmenin, felsefenin ve demokrasinin ilişkisini tartıştı.
Alp Kozanoğlu ve Ömer Çeşit, Jean-Miguel Pire’in “Halkın Otium’u” kitabını değerlendirdi. Kozanoğlu, “otium” kavramının yararlı boş zaman anlamına geldiğinin altını çizdi; kitabın en dikkat çekici yanının, yalnızca günümüz sorunlarını teşhis etmekle kalmayıp bir çözüm önerisi de sunması olduğunu söyledi. Pire’in “otium” kavramını yeniden gündeme getirerek yeni bir toplumsal tartışma zemini açtığını belirten Kozanoğlu, “İnsan, kendisinin, hayatının ve toplumun üzerine düşünmediğinde ortaya çıkan boşluğu başkaları dolduruyor” dedi.
“Dijital çağ insanı şimdiki zamana hapsetti”
Günümüzde sorunun sadece boş zamanın azalması olmadığını vurgulayan Kozanoğlu, “İnsanın içi de boşaldı. Boş zamanı olanlar da çoğu zaman onu kolektif fayda için değil, hedonist tüketim için kullanıyor” diye konuştu.
Ömer Çeşit, Antik Yunan’daki “skole” anlayışının bugünkü boş zaman algısından tamamen farklı olduğunu belirtti. Çeşit sözlerine şöyle devam etti:
“Sokrates’in, Platon’un yazmış olduğu diyaloglarında da asıl üretimi yapan insanlar boş zamana sahip olanlar. Boş zaman, en kutsal görevlerden biriydi. Sorgulamak, düşünmek ve toplumun yararına katkı üretmek anlamına geliyordu. Dijital çağ insanı sürekli şimdiki zamana hapsetti. Bir şeyi anlamak için geçmişini ve geleceğini görmek gerekir. Bugün ise hız nedeniyle derinleşme kapasitemizi kaybediyoruz.”
Kitap tanıtım bülteni
Unutulmuş bir ihtiyaç: Kendinle kalabilmek
Gündelik hayatın telaşı içerisinde herkes yavaşlayıp düşünme ihtiyacı hissediyor. Ancak ekran bağımlılığı mevcut dikkat potansiyelimizi tehlikeye atıyor. Bu hızlı, akıp giden hayatın yeni afyonundan nasıl arınabiliriz? Düşünmek, hayal kurmak ve tefekkür etmek için boş zamanımızı nasıl geri kazanabiliriz?
Bu kitap, Antik Çağ’ın insan faaliyetlerinin zirvesine yerleştirdiği “verimli boş zaman” anlamına gelen kavram otium ile yeniden bir bağ kurmayı öneriyor. Ancak aciliyet ve maddi fayda sağlama görevinden arınmış bir boş zaman, içsel düşünmeyi, bilgeliği ve insanlığı besleyebilir.
Yüzyıllar süren ihmalin ardından otium, boş zamanımızı yeniden canlandırmamıza yardımcı olabilir. Belki de anlam, derinlik ve zaman arayışımızı meşrulaştırmak için eksik olduğumuz kelime budur. Uzun zamandır seçkin bir azınlık için bir sığınak olan otium, sonunda herkesin, halkın otium’u olabilir!
İşten ve güçten, garaz ve ivazdan münezzeh, zihinsel ve ruhsal gelişime adanmış asude boş zaman.
Boş zamanı özgürleştirmenin vakti geldi
Düşünme faaliyetinin değerini yitirdiği, beyin zamanının meta hâline geldiği bir dünyanın kaosunda, şüphesiz bu akıllı boş zamanın kaynaklarını yeniden keşfetmenin zamanı geldi.
Toplum giderek daha karmaşık hâle geldikçe ve hakikat salt bir kanaate dönüşme eğilimindeyken, düşünmenin, önyargıları ve yerleşik fikirleri reddetmenin ve verimli bir kamuoyu tartışmasına katkıda bulunmak için gözlem, araştırma ve müzakereyi kullanmanın gerekliliğini yeniden değerlendirmek hayati önem taşıyor. Felsefenin ilk dönemlerindeki eleştirel düşünceyle yeniden bağlantı kurmalı ve bunu yapmak için her gün ona zaman ayırmalıyız.
