Bir şehrin hikayesi – Ermenek (1): Madende kadın olmak

Share on facebook
Share on twitter
Share on pocket
Share on email
Share on print

Niğde Üniversitesi Maden Mühendisliği Bölümü’nden mezun olan Emel Tunçdemir, yedi yıldır Karaman-Ermenek’te maden mühendisi olarak çalışıyor. Son bir aydır işçilerle beraber o da direnişte yer alıyor. 

Maden sahasında işe başladığında patronların önyargılı davrandığını söyleyen Tunçdemir, “İki-üç gün çalışır gider dediler. Oysaki yedi yıldır madende çalışıyorum” dedi.

Ofis içinde yapılan mühendisliği sevmediğini belirten Tunçdemir, “Evrak ve kağıtla uğraşmak yerine, yerin altında çalışmayı daha çok seviyorum. Mühendis olarak biz de madenin içinde olmalıyız. Yerin altında çalışanların güvenliğinden sorumluyuz” diye konuştu.

Yeraltının başka bir dünya olduğunu beliren Tunçdemir şunları söyledi: “Yeraltına inmeyenler siyahın o tonunu görmemiştir. Yeraltına indiğim için benim içimde korku kalmadı. Cesaretim var. Yeraltında risk altındayız. Bazen göçüğe ramak kala kurtuldum. Mühendis olarak mesleğime her zaman devam edeceğim.”

Madenlerde yaşanan ölümlü iş kazalarına da değinen Tunçdemir “Madencinin fıtratında ölüm yok. Kazalar önlenebilir. Ermenek bölgesinde bulunan madenlerde işçi sağlığı ve güvenliği konuları yetersiz. Bazı maliyetlerle önlemler alınabilir. Ama bir sürü eksiklik var. Bizim buradaki direnişimizin esas amacı, yeni faciaların yaşanmaması” dedi.  

Maden mühendisi Emel Tunçdemir, Ufuk Çeri’nin sorularını yanıtladı. 

Share on facebook
Share on twitter
Share on pocket
Share on email
Share on print
  • Medyascope
  • Medyascope Plus