İSTANBUL (Medyascope) – Pop müziğin önde gelen isimlerinden Hande Yener, pop müziğin Türkiye’deki kültürel etkisinden dijitalleşmenin sektöre yansımalarına, sanatın toplumsal rolünden bireysel dönüşüme kadar birçok başlıkta değerlendirmelerde bulundu. Değişimin korkulacak bir şey olmadığını vurgulayan Hande Yener, sürekli yenilenmenin ve yeni nesillerle bağ kurmanın kendisi için vazgeçilmez olduğunu söyledi.
Haberin özeti
- Hande Yener, pop müziğin kültürel etkisi ve dijitalleşmenin sektöre yansımaları hakkında önemli değerlendirmelerde bulundu.
- Değişimin korkulacak bir şey olmadığını belirten Yener, yeni arayışlar ve yenilenmenin önemini vurguladı.
- Müzik, Yener’e göre ilham veren ve bireyleri dönüştüren bir alan.
- Sanatçının özgür ruhu, yeni yollar bulmasını sağlarken topluma ilham verme gücüne de sahiptir.
- Dijitalleşme ile birlikte insanlar, kalıcı eserler yapma ve yüksek enerjiyle müzik üretme konusunda daha bağımsız hale geldi.
Bilmeniz gerekenler
Hande Yener, Medyascope’a verdiği röportajda Türkiye’nin kültürel dokusu, pop müziğin toplumsal etkisi, dijitalleşmenin müzik sektörünü nasıl dönüştürdüğü ve kendi sanatsal yolculuğu üzerine konuştu. “Yeni arayışlarımı ve eski bildiklerimi harmanlıyorum” diyen Yener, müziği hem ilham veren hem de insanı dönüştüren bir alan olarak gördüğünü anlattı.
Hande Yener, Türkiye’nin dokusu ile eserleri arasında kurduğu ilişkiyi “Yeni arayışlarımı ve eski bildiklerimi harmanlıyorum” sözleri ile ifade etti.
Türkiye’ye dışarıdan bakmanın mümkün olmadığını ifade eden Hande Yener, “Tüm kalbimle bu kutsal topraklara aitim; hepimizi bir olarak hissediyorum” dedi ve ekledi:
“Müzik evrensel ve kalbe dokunan bir şifa aracı. Bunun bilinciyle şarkı söylemek, her defasında başka bir boyutun kapısını aralıyor. Herkesi anlıyor ve seviyorum. Bütün bu enerjiyi damarlarımda hissediyorum. Neye ihtiyacımız olduğunu tespit edip seçimlerimi ona göre yapıyor, o doğrultuda şarkılar ve sözler tercih ediyorum. Biz duygusal bir milletiz. Aynı zamanda mizahı ve yüksek enerjiyi de çok severiz. Ben görevimi, yüksek enerjiyi temsil eden bir varlık olarak yapmayı seçtim. Umut vermek, moral yükseltmek, cesur olmak ve bunlarla ilgili ilham olmak benim genlerimde var. Mesleğim kutsal bir meslek. Bunun bilinciyle yeni arayışlarımı ve eski bildiklerimi harmanlıyorum. Tekrara düşmemek ve yeni nesillerle bağ kurmak benim için çok kıymetli.”
“Değişim korkulacak bir şey değil”
Kültürel olarak 30 yıl öncesi ile bugün arasında nasıl farklar var?
Her zaman dünya müziğini takip ettim; çocukken de büyürken de şimdi de. Yerel müzik tarzlarını da çok severim. Ancak kendi müziğimde kendime yeni tarzlar bulmak, en çok kafa yorduğum konu. Dünya her zaman değişiyor, bizler de öyle. Eskiye göre dünyada olup biten her şeye daha kolay ulaşıyoruz. Eskiyi de yeniyi de çok seviyorum.
İnsanlar ilklerini yaşarken müzik daha derin geliyor; zamanla katılaşan ruhlar için müzik biraz daha soğuk gelebiliyor. Oysa benim üretimlerimde müzik duygulu ve her zaman yepyeni bir ruha sahip. Başka bakış açılarını ve yeni sound’ları uygulamak, her defasında güzel ülkeme farklı enerjiler verebilmek benim için eşsiz bir deneyim. Değişim korkulacak bir şey değil; yeni bakış açıları kazandıran ve bizi peşinden sürükleyen bir rüzgâr gibi. Geçmişte kalmak ya da onu yük gibi taşımak, insan için çok yorucu ve tüketici.
Yenilenmek ve her gün yeniden doğmak beni her zaman heyecanlandırıyor. Kendimizi mutlu edebilmek için birçok sebep varken geçmişten gelen bazı mutsuzluklara takılıp kalmak, bizi yaşamın temposundan uzaklaştırıyor. Her şeyin eskiden daha güzel olduğu yanılgısıyla sabit bir fikirde kalmak hatalar doğuruyor. Zaman göreceli bir şey. Hepimiz birçok özelliğe sahip varlıklarız. Herkesin bir zamanı vardır; cesur olduğunuzda bu şans hep açıktır. Eskiyle yeni arasında mutlak bir fark yok. Her şey, üretim yapmanız ve kendinizi geliştirmenizle ilgili.
“Sanatçının özgür ruhu her zaman yeni bir yol bulur”
Eskiden tabu olan şeyler bugün daha rahat ifade edilebiliyor mu?
Bence insanın asıl tabusu güzel ahlakı, vicdanı ve nezaketidir. Tabuları olmadığında insan değerinden kaybedebilir. İnsan dünyaya kendi penceresinden bakarken empati de kurmalıdır. Bilincimiz ve farkındalığımız ne kadar yükselirse yaşamak da o kadar esnekleşiyor. Tabular da evrimleşiyor, yenileniyor.
Bizler her zaman bu dünyada öğrenciyiz ve bu gezegene katkı sağlamaya gelmiş varlıklarız. Düşünceler bütünüyle bize ait değil; çoğu zaman onlar ezber kalıplar. Oysa önümüzde birçok olasılık varken kısıtlı düşünmek bizi dar bir yola sürüklüyor.
Sanatçının özgür ruhu her zaman yeni bir yol bulur ve bu yeni yollar başka insanlara ilham olur. İnancımızı ve tutkumuzu her zaman gözden geçirmemiz lazım. İnsanın kendini tanıması, âlemi tanıması gibidir. Bizler birbirimize aynayız. Güzel hislerimizin ve öz niyetimizin iyiliklerle bezenmiş olması, boyut kapılarını açan eşsiz bir anahtar. Korku ya da kaygı gibi duygular ise teslimiyete aykırı olduğu için yönümüzü kaybettirebilir.
Türkiye’de ünlü bir kadın olmanın zorlukları nelerdir?
Hırs, rekabet ve kıyaslama içimizdeki saf duyguları negatifleştirebilir. “Taş yerinde ağırdır” sözünü çok seviyorum. Kendimizi geliştirdiğimiz ve enerjimizi temiz tuttuğumuzda zaten her şeyden memnun oluruz. Ego, kişiyi ikinci plana atılmış gibi hissettirdiğinde insan dünyevi boyutta kalıp negatif bir kimliğe dönüşebilir. Bu bir parazittir ve her şeye engel olur. Yani kendi kendimize engel olmuş oluruz.
Algımız hep başkasının başarısı, parası ya da güzel özellikleriyle yarışmaya odaklandırılıyor. Oysa hepimiz değerli varlıklarız. Birbirimizi yüceltmek frekansımızı yükseltir, kıskanmak ise frekansı düşürür. Hepimizin farklı görevleri var. Bu bilinçle davranmak ve ilham veren her şeye şükretmek sınıf atlamak gibidir. Eşit olduğumuzu ve yeteneklerimizi hep hatırlamalıyız.
Sanatçıların tabu kırarak toplumu dönüştürme gücü olduğunu düşünüyor musunuz? Sanatçılar eserleriyle toplumu dönüştürebilir mi?
Bir sanatçı her zaman topluma ilham olabilir. Aktivist olmak ise üretimi başka bir yöne çekebilir. Ben her şeyin geçici olduğuna ve olması gerekenin yerinde ve zamanında olacağına inanan biriyim. Bir şeyleri zorlamak, bedenimizde ve ruhumuzda hasarlara yol açar.
Sanat gizemli bir dile sahip. Herkes dünyaya ya da sanata bakıp, gördüğünü ve duyduğunu kendine göre yorumlar. Bizler zaten birbirimize görünmez bağlarla bağlıyız. Toplum bilinci hepimizin içinde var. Değişim zaten hayatımızın bir parçası ve o bizi sürekli tetikliyor.
“Şehir hayatı toplumu hem modernleştirdi, hem 3. boyut insanına dönüştürdü’’
Pop müzik, Türkiye’de kültürel olarak Batılı değerlerin yayılmasını sağladı mı?
İnsanın medeni olması ve bunu sanatına yansıtması bence çok değerli. Verilen mesajlar ve yaratılan etki, neyi anlattığınızla ve buna ne kadar özveriyle yaklaştığınızla ilgili. Pop müzik kültürü bir kaba sığmaz. Popüler müzik kültürünün her zaman nesilleri etkileyen, ilham veren, yenilik ve başkaldırı barındıran, kişiyi güncelleyen bir aurası var.
Modern düşünmek, gelenekten vazgeçmek demek değildir. Dünyaya yeniden uyumlanmak ve yeni bakış açıları sunmak hem sanatın içinde hem insanın içinde her zaman var. Yerimizde saymadığımız sürece her şeyden fayda sağlayabiliriz. Zarar bile bize faydayı öğretir. Bir şarkımda da söylediğim gibi, “Zarardan dönersen çok kârlısın demek, zayıftan güçlüsün o zaman.”
İyi ya da kötü örnek diye bir şey yok; seçimlerimiz var. Bu dünya okulunda hepimiz doğru olan yolu aramalı ve onu mutlaka bulmalıyız. Çağ değiştikçe insanların beklentileri de değişiyor, gelişiyor. Toplumlar elbette gelişime ayak uydurmalı. Okuyan ve çalışan gençlerimizin de hedefleri değişti. Kendi ayaklarının üzerinde durmak isteyen insanların sayısı arttı.
Şehir hayatı toplumu bir taraftan modernleştirdi, bir taraftan da 3.boyut insanına dönüştürdü. Maalesef sahte bir büyünün içinde, bitmek bilmeyen bir yarışta, ekonomik özgürlük için çabalayan insanlar hâline geldik. Yani bir tür “matrix” düzeni. O sistemin içinden çıkmak aslında mümkün. Yenilikler keşfetmek, yeni alanlarda üretim yapmak ve sadeleşmek hepimize çok daha iyi gelecek bir yaşam biçimi sunabilir.
Yeni fikirler ya da yeni uyarlamalar her zaman göze batar; ama önemli olan içinin dolu olması. Ben çok şanslıydım, toplumumuzla bağım çok güçlü. İlk günden beri benim için en önemlisi herkesin kalbine girmekti; bunu böyle niyet etmiştim. Sanırım büyük ölçüde bunu başardım ve yeni gelen nesillerle de bu bağ daha da güçlendi.
Hiç konuşulmamak çok tehlikeli. Mutlaka fikir ayrılıkları da olmalı. Herkesin sizi onaylaması da çok tehlikeli. Çünkü bizim işimizde iddia olmak zorunda; yenilik de öyle.
“Sanatınızla milyonları sürüklemek sadece sizin yüreğinize bağlı”
Dijitalleşmenin sektöre etkilerini nasıl görüyorsunuz?
Algoritma eskiden magazinlerdi ve bazı müzik kanallarının dinleyiciye sunduğu listeler vardı. Günde 10 defa çalınan şarkılar, ilgi olmasa bile sıkça yayınlanan klipler vardı. Ancak dinleyici her zaman gönlünün seçtiğini dinliyor. Tecrübeniz azken size sunulanı alırsınız; ama yaşınız ilerledikçe ya da bilinciniz açıldıkça size uygun olanı kendiniz seçersiniz.
Rekabet her zaman, her yerde vardır. Elmalarla armutlar da her zaman kıyaslanır; ama bu mukayese sonucu değiştirmez. Algoritma, alışkanlık yaratmaya müsaittir. Ama insan günün sonunda her zaman gerçeği ve yüksek enerjiyi seçer.
Her sektörde şaibeler olur; ama asıl olan kalıcı eserler yapmak ve eşsiz konserlerle sürdürülebilir bir yolculuk kurabilmektir. Sanatınızla milyonları sürüklemek sadece sizin yüreğinize bağlı. Hiçbir dayatma bu haklı sonucu değiştirmez.
Madrigal ile birlikte çıkardığınız son eseriniz “Ego” dikkat çekti. Sizce insanların egoları, mutlu bir hayat yaşamasının önünde bir bariyer mi?
Ego bizi bencilleştirebilir, karakterimizi gölgeleyebilir. Ama bir işi hakkıyla yapmak için egoya da ihtiyaç duyduğumuzu düşünüyorum. Her şeyin bir yeri ve zamanı var. Üretim yaparken, gelişirken, kendimizi korurken ya da öz saygımızı ayakta tutarken ego bizim için önemli olabilir. Ama onu oyuncak gibi görürsek yanılırız, üzülürüz ya da yıpranırız. Karşımızdaki insan, üstesinden gelemediğimiz zaaflarımız olduğunu düşünebilir. Bu da dışarıdan bakıldığında itici ya da sığ bir kimlik oluşturabilir. Sürekli ego yaparak kendimizi yanlış ifade etmiş olabiliriz. Bana göre en doğrusu sakin bir gözlemci olmak. Bence içimizdeki savaşı kazanırsak hayat çok daha renkli ve çok daha tatlı yaşanabilir.
Son eserinizde “Aklında kalanlarla vazgeçmek kolay mıydı?” diyorsunuz. Yaşanmışlıklardan sonra “yarasız” devam etmek mümkün mü?
Bence biz “an”larımızın kıymetini bilmeliyiz. Eğer olduğumuz yerde ya da olduğumuz kişiyle mutluysak, sürekli şikâyet etmeyi düşünmemek gerekiyor. Başkalarından beklediğimiz beklentiler bizi mutsuz eder. Çünkü ya zamanında olmaz ya eksik kalır ya da istekler gün geçtikçe artar ve bu da karşı tarafı yorar.
Beklentiyi önce kendimizden beklemeliyiz. Aklımızda kalanlardan hemen vazgeçmemek gerekir. Ertelemenin de bir değer eksikliği olduğunu düşünüyorum. Kendi hayatımıza ve duygularımıza değer vermeliyiz. İç sesimizi duymalı ve ona hitap etmeliyiz. Bunları bize ancak kendimiz verebiliriz. Birileri de hayatımıza sadece eşlik eder ya da etmez. Sahne devam etmeli; kimse buna ket vurmamalı. İnsanın hayatında vazgeçiş de olabilir elbette, ama bu karar yeni hayaller için yer açıyorsa.
